Vandaag... nee gister is mijn ventje aangereden. Mijn allerliefste kat.. mijn alles, mijn hele wereld... ik kan het gewoon niet bevatten, alsof mijn hele wereld opeens stilstaat.. het doet zo'n zeer, mijn hart.. mijn hoofd alles. Waarom? Waarom hij? Waarom mijn kat? Hij betekende zoveel voor me, hij was mijn steun en toeverlaat.. oh Fri nooit meer knuffelen, nooit meer kusjes, nooit meer je kunstjes, nooit meer kom je aanrennen als ik de lade in de kast opentrek om je snoepjes te pakken..
Wat verschrikkelijk! Ik wens je veel sterkte met het verwerken van je verlies. Ik weet (helaas uit ervaring) dat hij altijd een speciaal plekje in je hart zal hebben en mooie herinneringen zullen ook blijven. Voor nu: hou je taai!
afschuwelijk ik ken het gevoel helaas, heel veel sterkte. Enorm je en je hoopt altijd dat het jou kat niet gaat overkomen. Hier gaat er nooit meer een kat los naar buiten altijd omheiningsysteem wil het gewoon niet meer mee maken!!!