Een tijdje geleden had ik al een topic over het uitzonderlijk vreemde kitten van mijn vriend, omdat hij niet goed op kon schieten met de twee oude dames in huis.
Inmiddels gaat het al een stuk beter. Ze hebben allemaal een beetje hun eigen plek inmiddels en lopen elkaar nauwelijks in de weg dus het is rustig. Behalve als ze samen komen.. namelijk tijdens het eten.
Om het makkelijk te houden, noem ik de namen even van de katten, anders wordt het zo'n ingewikkeld verhaal
We hebben:Kemba, half jaartje oud ongeveer inmiddels geloof ik, uit het asiel, is met 4 weken in een doos langs de weg gevonden, toen hij bij mijn vriend kwam was hij ongeveer 8 weken. Hij was en is nog steeds erg groot voor zijn leeftijd, hij is al bijna net zo groot als de andere twee poezen en hij groeit nog waarschijnlijk. Overigens ook gecastreerd.
June is de oudste poes in huis (ca. 12 jaar), was eerst heel verlegen naar Kemba maar bijt nu meer van zich af als hij wil spelen oid (daar is zij dus niet echt van gediend).
Phoebe is iets jonger dan June, een jaartje ongeveer, is extreem jaloers en laat zich nog wel eens wegjagen door Kemba. Ook naar June kan ze heel chagerijnig zijn (hoewel ze aan haar haar leven te danken heeft zo ongeveer, maar goed
)Goed, de katten. Overdag hebben ze de hele dag droge brokjes tot hun beschikking, die ook gegeten worden. Kemba heeft nog kittenbrokjes maar hij eet meestal de seniorbrokjes van de andere twee (omdat hij zijn eigen bakje niet ziet ofzo). Als je hem met zijn neus in de kittenbrokjes duwt gaat hij die verder eten
Dat doen we dus ook regelmatig. Elke avond krijgen de katten een half zakje 'natvoer'. De oudere katten eten dit meestal maar gedeeltelijk op en eten dan later de rest. Alleen Kemba... hij is dus echt geobsedeerd door dit eten. Hij schrokt het naar binnen alsof zijn leven ervan af hangt en eet dan verder bij de andere katten (die hem niet altijd weg meppen, wat wel zou moeten, dan zou hij het misschien snappen...). Als je zijn bakje afpakt kan je soms een enorme knauw in je vinger verwachten, en hij begint enorm te jengelen en het hele circus. Niet fijn dus

Afijn, dat hij niet bij de andere katten mag proberen ik en mijn vriend hem natuurlijk bij te brengen maar het helpt niet echt dat zijn moeder niet hard optreed tegen hem
zij is dan zo van 'Ja hij heeft weer het eten van June en Phoebe gejat' 'Waar was jij toen dat gebeurde?' 'In de huiskamer?'(ze krijgen eten in de keuken) dus dat schiet niet echt op.. We proberen haar aan het verstand te brengen dat er zo natuurlijk geen verandering in gaat komen maar het werkt niet echt.. Het is dan wel zijn kitten en alles maar dat wil niet zeggen dat als hij er een keer niet is daar de opvoeding ook maar gelijk stopt natuurlijk. Het is nu dus zo ver dat Phoebe haar eten apart moet krijgen, anders durft ze niet meer naar het aanrecht te komen (een deel van het aanrecht is voor de katten, daar staat ook het droogvoer anders vreet de hond het op)(dat is overigens niet het deel waar we eten maken, dat is rechts in de keuken, het 'kattendeel' is links, snap je
)(/details). Kemba moet dan ook of naar buiten of in de gang anders jat hij het alsnog. June bijt zoals gezegd wat meer van zich af inmiddels, maar het werkt nog niet ideaal...Het plan is overigens dat mijn vriend binnenkort het huis uit gaat en mijn kat die nu bij mijn ouders woont (woon op een flatje nu, beetje klein voor haar
) meeneemt. Zij is nog erg speels (4 jaar) en ik denk dat ze nogal wat van elkaar kunnen leren (hebben allebei een beetje moeite in te schatten met wat aan krabben en spelen pijn doet, maar dat is een ander onderwerp). Maar ik zou dan niet willen dat zacht voer eten ook zo'n probleem wordt.. Wie helpt mij/ons/Kemba?
Alvast bedankt! 
Maar hoe kunnen we hem nou leren dat hij echt niet doodgaat van de honger en dat hij het eten van anderen moet respecteren? 