Op 19 december had Duif de volgende beschadigingen:
- Een kale plek op de hals
- Kale plek vlak voor de staart
- Een beschadiging op de linkervleugel en een klein plekje onder de vleugel
- Een wondje bij de aanzet van de rechtervleugel
- Een gat in de rechtervleugel (ik kon er doorheen kijken en er lag/ligt een pees of bot bloot)
Het ringnummer is uiteraard nagetrokken en aan het telefoonnummer te zien was de duif niet ver van huis, want het telefoonnummer is bijna gelijk aan ons huisnnummer. We kregen eerst geen gehoor, maar dat kan natuurlijk gebeuren in deze feestdagen. Gisteren eindelijk de man te pakken gekregen, maar na een ongemakkelijk telefoongesprek bleek dat de man doof was. Geen wonder dat de communicatie via de telefoon lastig verliep. We zijn ook al langs het huis gereden met de duif mee in een doos, maar er is helaas niemand thuis.
De duif zit in de grote bench van onze hond met duivenvoer, grit, water, een 'schuilhok' (= kartonnen doos op z'n kant) met hooi en stro en aan de andere kant van het hok een stok om op te zitten. Een paar keer per week zet ik er een bak met water in, zodat de duif eventueel een bad kan nemen, maar Duif heeft daar tot nu toe nog geen trek in.
De eerste dag kon Duif niet zitten, maar schoof alleen op de buik door de bak heen. We waren bang dat de pootjes kapot waren, maar dat bleek niet zo te zijn. Duif ging al snel gewoon zitten en bewoog meer. Voor kerst haalde ik hem/haar weer eens uit de bench om alles te verschonen en toen zat hij ineens op de vensterbank. Ik schrok er van en ik wilde niet dat de duif tegen de ramen zou vliegen, dus ik probeerde hem snel weer te pakken. Iets te enthousiast, want de duif bleek op dat moment verrassend goed te kunnen vliegen. In een snoekduik heb ik hem toch te pakken kunnen krijgen, voordat hij het hele huis door zou vliegen. Hij wordt met de dag krachtiger en sneller.
Ik smeer de beschadigingen elke dag in met mesitran. De plekken genezen heel netjes en de veren zijn echt super aan het teruggroeien. In enkele dagen zie ik enorm veel verschil. De duif oogt heel wakker en hij wordt met de dag actiever in zijn hok.
Fijn, maar ik vind het ook met de dag zieliger worden dat 'ie zonder soortgenoten in een hok zit. Naar buiten kan ik nog niet doen zonder volgroeide veren. Hij kan zichzelf nooit warm houden zo,Nu is het wel de bedoeling dat hij weer naar zijn eigenaar gaat. Maar wat zijn zijn kansen?
Wij hebben elk jaar wel een opvangduif, maar die zijn dan oververmoeid. We zochten altijd het telefoonnummer op aan de hand van de ringnummers en dan bleek dat ze van ver kwamen. Die duiven waren nooit gewond, alleen vermoeid. Binnen enkele dagen waren ze er weer bovenop en konden ze weer los. Er is nooit een duivenhouder geweest die de duif weer terug wilde hebben, in verband met de slechte prestatie van de duif en de grote afstand. Ze gaven aan dat ze de duiven de nek om zouden draaien.
Misschien is het wat slap, maar ik vind het wel heel sneu als de duif zijn nek wordt omgedraaid als wij hem weer terugbrengen bij zijn eigenaar. Natuurlijk gaan we even overleggen met de man. Als hij hem niet in leven wil houden, dan proberen we een andere oplossing voor de duif te vinden.
Heeft deze duif nog een kans? Of zou elke duivenhouder deze duif de nek omdraaien? En heeft iemand nog een idee hoe wij beter voor de duif kunnen zorgen?

Foto's van de (genezende) wonden kan ik eventueel maken.
Behalve als het een super goede duivin is die nog gebruikt kan worden voor het broeden.
en meneer zou bellen als ie aangekomen.
duif weer gevangen, eigenaar weer gebeld. Weekend erna zouden we toch een dagje naar de Veluwe gaan. Dus besloten o, hem daar los te laten. Uiteindelijk kreeg ik na Een mand of 2 telefoon van de eigenaar. Duif was 2 weken geleden aan gekomen. Heeft er dus 6 weken overgedaan om van de Veluwe naar Groningen te vliegen.