Geplaatst Zoals elke dag was ik in de middag even naar de paarden gegaan, les gehad op zorry en alles er om heen.
Was super blij dat de eerste les zo goed ging en zat op dat moment op een roze wolk.
Bij binnenkomst thuis ruik ik dat 1 van de honden iets heeft gedaan, wat ik aan trof achter de deur is met geen pen te beschrijven.
Mijn mooie lieve Lizzy, ligt in haar bench in de eigen ontlasting de schudden en trillen.
Ik heb gelijk een kleed gepakt en haar uit de bench gehaald, al snel was te zien dat dit niet goed was en ben met haar in mijn armen naar de buurvrouw gerend en heb alleen maar geschreeuwd dat ze me naar een da moest brengen.
5 minuten later waren we bij de da, en die stelde al snel vast dat ze een epeleptische aanval had.
Snel medicijnen toe gepast in de hoop dat de aanval zou stoppen, minuten streken voor bij maar mijn meisje kwam er niet uit.
Nogmaals en nogmaals de medicijnen toegepast maar er gebeurde niks, onder tussen een andere da gebeld voor extra advies maar we kregen te horen dat we niks konden doen dan wachten tot ze uit de aanval kwam.
Het was inmiddels kwart over 5 en we waren al 3 kwartier verder nadat ik haar gevonden had, Lizzy werd iets rustiger en het leek er op dat ze uit de aanval kwam. Tijdens de aanval kon je haar niet aanraken want dan beet ze uit reactie, nu kon ik haar eindelijk weer aanraken dus ben bij haar op de grond gaan zitten om tegenhaar te praten en te zorgen dat ze rustig werd.
Eindelijk na een uur zag ik dat als ik tegen haar ging praten ik eindelijk weer bij haar binnen drong, ze tilde haar hoofdje op en keek me aan ook ging heel even haar staart heen en weer.
Vervolgens lag ze haar hoofd weer neer en stopte ze met ademhalen, de da heeft haar gelijk mee genomen naar een andere kamer voor hart massage en schokken ook heeft ze nog een spuit in haar hart gehad om hem op gang te helpen.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn en is mijn lieve meisje om 17.30 op 2,5 jarige leeftijd overleden.
We zijn echt kapot van verdriet, en het ergste moest nog komen dat mijn meisje waarschijnlijk vergiftigt is.
Na lang nadenken hebben we besloten haar naar Utrecht te brengen om uit te laten zoeken waar ze aan gestorven is.
Mijn lieve meisje, 20 weken geleden 9 mooie pups op de wereld gezet en nu is ze er gewoon niet meer.
Wat is het leven toch hard en oneerlijk.
Lieve Lizzy we missen je en zullen je nooit vergeten.
sorry voor het misschien warrige verhaal maar moest het even kwijt.
Heel veel sterkte! 
.