Geplaatst Kwa leeftijd nietecht.. hij is 'pas' 12 jaar (chihuahua)
Maar hij heeft de eerste 5 jaar een zwaar leventje gehad, en je kon hem ruim 10 schatten toen hij bij mij kwam.
Iniedergeval.. het laatste half jaar gaat het hard.. hij werd stijf, en kreeg pijn. Hij kon soms bijna niet lopen, en piepte al met omdraaien in z'n mand.
Sinds we Gelatinaat geven is dat gelukkig een stuk minder!!
Maar we laten hem niet meer uit.. De laatste keren was dat een drama, en heeft hij de dag erna kromgelegen.
Nu hij lekker een paar keer per dag zijn rondje door de tuin mag tippelen heeft hij geen hele erge rug en nekklachten meer (oude hernia's die opspeelden na uitlaten)
Verder gaat hij slechter zien. volgens mij heeft hij een soort staar. Met als gevolg dat hij veel schrikt! Ook z'n gehoor lijkt me dus niet helemaal 100% bij hem, aangezien hij gewoon zich wezeloos kan schrikken als je 'ineens' naast hem staat..
Daarnaast is hij knorrig tegen drukke dingen! en ligt de hele dag eigenlijk op zijn plekje.. een konijnenmandje achterin onder in de (open) kast.
Af en toe lekker tutten en schoothangen.
Z'n vacht ziet er inmiddels niet echt mooi meer uit, en de laatste tandjes moeten er eigenlijk ook uit, maar hij mag met zijn conditie niet onder narcose..
Nu hij weinig tot geen pijn meer heeft, en gelukkig zijn urine goed onder controle heeft! (is ook perioden minder geweest) is er niets aan de hand.
maar als hij een week met pijn loopt, ik pijnstillers druppel, hem van z'n mand naar de tuin draag en terug denk ik wel eens: 'waar ligt de grens'..
(voor de duidelijkheid, Fasje geniet nog van zijn ouwe-l*llen leventje.. en zolang hij nog geniet, en niet (te veel) in pijn is blijft hij lekker mand-hangen!)
Waar ligt bij jullie de grens? Wat doen jullie om de laatste jaartjes zo fijn mogelijk te maken?
Ik zorg bijv. dat de kachel nooit onder de 19 graden komt snachts of als wij weg zijn
