Het staat wel bij het leven zonder paarden maar het heeft wel met m'n paardje te maken..
De dag begon leuk, lekker naar de puppycursus, m'n vriend had mij afgezet bij stal ik ging ff lekker rijden en hij flinke wandeling maken in de koedood met ons 15week oude pup..
en zoals altijd komt hij mij daarna weer ophalen, sky loopt aan de korte lijn en is gewoon lekker overal aan het banjeren..
snuffen bij m'n paardje, alles ging goed..
tot gister !
Ik stond klaar met m'n paardje om 'm terug te zetten in de Hit, hij stond nog even neus aan neus te snuffen met onze Sky en toen gebeurde het, in een f ractie van een seconde !!
Amber maaide met zijn voorbeen, en daar stond Sky.. nergens meer aan te kunnen ontkomen en vast onder Amber zijn been/hoef.
Krijzen, schreeuwen als een gek !
Heeft zichzelf los gekregen (wij konden niet ingrijpen omdat het zo verschrikkelijk snel ging) gelijk in de armen genomen en als een malle naar het dierenziekenhuis gereden..
Foto's gemaakt en dit was het resultaat uiteindelijk :
.

gelukkig "alleen maar z'n achterpootje gebroken" (scheenbeen)
We waren als de dood voor z'n ruggetje of binnenwaardse bloedingen maar het leek allemaal heel erg mee te vallen.
Eerst was er sprake van een operatie maar later op de dag werden we gebeld dat de specialist naar de foto's had gekeken (hij zou de operatie doen) en vertelde het goede nieuws dat er geen plaatje in z'n beentje hoeft omdat het een "mooie" breuk was.
We hopen dat hij snel weer de oude man kan zijn ipv het zielige hoopje van nu

Deze dagen zullen ons lang achtervolgen

Ogen dicht en je ziet 't weer gebeuren, hij krijzen en ik zie 't weer gebeuren... Zal 'n lang proces gaan worden

De 2 mannen waar ik van hou... en dan gebeurd er dit



:(:)