Geplaatst 
ik vond het een vrij snelle diagnose en vertelde hem dat ik dat maar vreemd vond. Muisje at kattenbak grint en haar slijmvlies was WIT!!!! Meneer de dierenarts ik denk zelf bloedarmoede! Maar dat vond hij niet, ik moest maar niet meer op het internet gaan zoeken.We kregen medicijnen en Muisje knapte weer op
Oef had ie toch gelijk! 3 Weken daarna weer helemaal mis met Muis. Naar een andere grotere dierenkliniek gegaan met haar die gelukkig wel alle toeters en bellen uit de kast haalde. Er werd bloed afgenomen en de uitslag zouden we de volgende dag krijgen. Muis had behoorlijke koorts dus kregen we wel alvast antibiotica mee naar huis. De volgende dag overdag werd ik op mn werk gebeld, we moesten direct terug met Muis naar de kliniek het was niet goed en ze moesten nog meer bloed van haar hebben om verdere onderzoeken te doen. In de kliniek aangekomen kregen we te horen dat Muisje op het randje van een bloedtransfusie zat! De normale waardes van de rode bloedcellen moet tussen de 0.25 en 0.45 liggen en bij Muis was dit 0.11!!!!! Gelijk aan de prednison en nog 2 verschillende soorten antibiotica! Muisje moest 7 pillen op een dag iets wat ik gewoon bijna niet voor elkaar kreeg. Beestje was zo ontzettend zwak en ziek maar vocht als een leeuw om de pillen maar niet binnen te krijgen.
Wat ik helemaal verschrikkelijk vond is dat wij 5 dagen na deze diagnose op vakantie gingen en mijn schoonouders haar moesten verzorgen. Torenhoge tel rekening van de vakantie want ik belde zo'n 3 keer per dag naar huis, maar toen we terug kwamen.......... zag Muis er mega goed uit! Sprong rond, rende rond, was ontzettend aan het knuffelen........ HET GING GOED!
Gelijk met de dierenarts gebeld en we mochten voorzichtig afbouwen met de prednison.Het bleef beter gaan met Muisje en we waren na een paar maanden op het punt dat we mochten stoppen met de prednison dit is nu 3 weken geleden. Haar bloedwaardes waren 0.37 dus weg met die pillen!!!! Nu 3 weken later ging het weer ontzettend slecht, Muis laat het ons pas merken als ze het echt niet meer kan verbergen dus afgelopen vrijdag weer naar de kliniek gegaan. Bloedwaardes............. 0.13!!!!!!!!!!! We zijn weer terug bij af. Ik hoop ontzettend dat ze weer van de prednison opknapt en deze keer gaan we er niet meer mee stoppen, ze krijgt het de rest van haar leventje.
Ik zeg bewust leventje omdat er bij Muis in deze zelfde periode PKD is geconstateerd. Een nier aandoening waar totaal niks aan gedaan kan worden en waar ze niet zo lang meer meer kan leven.
Ik blijf nog steeds voor haar vechten maar met wel in mijn achterhoofd...... genoeg is genoeg. Ik wil haar niet elke dag naar de kliniek slepen voor bepaalde behandelingen want ze vind het verschrikkelijk. Ik hoop dat we het met de prednison weer overwinnen en dat ze iig nog een klein tijdje bij ons kan blijven mn lieve vriendin.
