Het begon allemaal op een donderdagavond in December. Ik was net een uurtje thuis van het werk, en om 10 uur verwacht je eigenlijk niet dat je deurbel nog rinkelt. Die van mij wel, het was de buurvrouw. En wat hield ze daar nou in haar handen ? Het was een bundeltje stinkend haar, na goed kijken waren het er twee.
Ze was in paniek, ze had een vuilniszak met dode poezen gevonden tijdens haar avondwandeling met de hond, maar deze twee leefden nog. Omdat ze niet wist wat te doen, is ze bij mij gekomen, aangezien ik nogal bekend sta als dierenliefhebber in de buurt
Ik, in mijn pyjama en na gebeld te hebben naar de dichtst bijzijnde dierenarts, jas aangetrokken en erheen gelopen (5 minuten). Ik schrok hoe weinig de poezen wogen, ik schrok ook omdat de ene poes nauwelijks ademhaalde.
Bij de dierenarts aangekomen, hebben we ze onderzocht, gewogen en gekeken wat nou eigenlijk nog te doen was en of het niet een verloren zaak was. We kwamer erachter dat het 2 poezen waren, beiden rond de 2 jaar oud, ondervoed (de ene poes woog 2,1 kilo, de andere woog 2,2 kilo) en door hun verblijf in de vuilniszak en waarschijnlijk enkele klappen op het hoofd, helemaal niet in orde. Ze hebben beiden een nachtje doorgebracht bij de dierenarts, aan het infuus, en ik ben weer richting huis gegaan.
Thuis nadenken, want de 2 poezebeesten spookten wel door mijn hoofd. Wat nou als ze er weer bovenop zouden komen, waar zouden ze dan naar toe moeten ? Ik vond het sneu te bedenken dat ze naar het asiel moesten na al dit, dus de volgende ochtend wel de dierenbescherming in de buurt gebeld en melding gemaakt, maar wel dat ik ze graag zelf op wilde vangen als ze weg mochten bij de dierenarts. Ook dat ik niet zeker was of ik ze uiteindelijk wel aan wilde houden, omdat ik toch niet echt een 'ik wil katten binnen houden' mens ben
. Alles goed en wel, het was helemaal goed dat ik ze op wilde vangen, omdat de DB zelf al moeite had met opvangadressen erbij krijgen.Toen 's middags kreeg ik een telefoontje of ik wilde komen kijken. Ik er naar toe, en wat bleek ? De dames waren wakker, waren enorm bang, maar het leek super goed te gaan al ! Na wat papierwerk, een chip erin, mocht ik ze meenemen naar huis. Inmiddels had ik al alle kattenbenodigheden in huis gehaald
(Nog steeds niet willen weten dat ik allang besloten had om ze te houden als het goed ging), en eenmaal thuis ze in de woonkamer los gelaten. Het waren 2 enorm bange katten, logisch natuurlijk, maar na een halve dag kropen ze wel onder de bank vandaan. Na een dag gingen ze op de vensterbank zitten, maar moest ik nog steeds oppassen dat ik niet te snel bewoog of liep , anders zaten ze weer onder de bank. Toch snel een foto kunnen maken van beide, meet :

Pumpkin
en

Snuggels
Een week , heel wat geduld en liefde verder, zag het er zo uit :

Snuggels

Pumpkin
Ze zijn gegroeid van angstige, ondervoede en getraumatiseerde poezen naar ontzettend blijde, lieve, en ondeugende poezen. Ook zijn ze gegroeid qua gewicht : Snuggels woog eerst 2,2 kilo, nu weegt ze 4,5 kilo
Pumpkin woog eerst 2,1 kilo, nu weegt ze 4,3 kilo
Ze zijn gesteriliseerd, mee verhuisd en de dierenarts was enorm blij met hoe ze er nu uitzien. Ik heb de dierenarts een leuke foto in een lijstje van ze beiden gedaan, omdat hij enorm goed geholpen heeft bij het herstel van deze 2 geweldige poezen, en hierbij ook het hele proces gratis heeft gegeven, omdat hij het prachtig vond dat er toch nog mensen met een hart waren in deze wereld.
Zonder de hulp van de dierenarts, mijn buurvrouw en natuurlijk de steun van vriendlief hier, hadden deze poezen het niet gered. Er is aangifte gedaan en er is later in dezelfde vuilcontainer nog een zak gevonden met poezen van een half jaar oud. Helaas waren er hier geen poezen meer van te redden.
Nu, zonder verdere woorden , omdat het al zo'n lang verhaal is geworden, wil ik jullie graag mijn poezebeesten laten zien. De poezen die mijn leven veranderd hebben, in zeer positieve zin. De poezen waar ik niet meer zonder zou kunnen, en ik hoop dat we nog enorm veel jaren voor de boeg hebben samen !

lekker op 'hun' stoel
http://www.mijnalbum.nl/Foto-KSNDKWXH.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-N3FDACU7.jpg

samen in een mandje past ook wel....
........http://www.mijnalbum.nl/Foto-GGAHNPCF.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-JFOH8CLY.jpg
op welke manier dan ook
http://www.mijnalbum.nl/Foto-UW3CIXK3.jpg
lekker aan het zonnen
http://www.mijnalbum.nl/Foto-QGI6FXYH.jpg
detailfoto

http://94.100.120.4/1219600001-12196500 ... _XSS1.jpeg

hier kijk ik tegenaan 's ochtend bij het ontbijt

De jager van het stel
http://www.mijnalbum.nl/Foto-YIU8UCBP.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-NSIQPIHB.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-ISXV36BI.jpg

en de cactus vernietiger van het stel. Tegelijkertijd ook de cactus aholic van het stel....
(Ze had hier niet de cactus helemaal scheef gemaakt...)
En natuurlijk, wat elke kat moet hebben in de winter :

een verwarmde vensterbank !!!!

En hier met hun sinterklaascadeautje :

http://www.mijnalbum.nl/Foto-TDBFXOMC.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-YS8BNQ78.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-DMMVRVEQ.jpg
Heb het voersysteem gekocht bij Intratuin, omdat Snuggels veel te snel eet en zich hierbij constant verslikt, en Pumpkin niet genoeg at omdat ze echt wat wil doen voor het voedsel. Ze vinden het helemaal geweldig, nouja, meestal gaat het zo :
Pumkin laat de brokjes er onderuit vallen, Snuggels wacht onderaan tot er 1 valt, om vervolgens het brokje snel weg te kapen van Pumpkin.
Sneaky poesIk hoop dat jullie genoten hebben van mijn poezebeesten, het was leuk om eens een topic over ze te maken !

.