Geplaatst Nu hebben we een groter probleem...... In het begin dat we haar hadden (1,5 jaar geleden denk ik ong.) plaste ze 's nachts nog wel eens in huis. En bij angst, als er mensen binnen kwamen. Geen nood, ongelukje kan gebeuren. Dat was vrij snel opgelost. Later kreeg ze last van blaasontsteking. Ze heeft diverse keren blaasontsteking gehad, omdat ze haar hele leven volgepropt is met héle zware medicijnen (die ernstige bijwerkingen kunnen hebben) voor haar slechte huid, en daar kwamen al die blaasontstekingen van. Uiteindelijk is alles met een paar maandjes toen opgelost en hebben we een mooie balans gevonden tussen genoeg medicijnen voor de huid, maar niet teveel zodat ze geen blaasontsteking (en andere nare bijwerkingen) krijgt.
Sindsdien heeft ze er eigenlijk een beetje een gewoonte van gemaakt om 's nachts in huis te plassen, af en toe sloeg ze een nachtje over.
En nee, kan niets te maken hebben met niet vaak/laat genoeg uitlaten; laatste rondje wordt hier meestal door mij gedaan (loop ik meteen even naar m'n weide) tussen 1 en 2.
Zo tussen 3 en 4 komt mijn vader meestal even naar beneden en die laat haar nog even aan de overkant v/d straat plassen. En rond een uurtje of 6-7 hoogstens 8 wordt ze dan meteen weer uitgelaten.
Dat plassen was nog tot daar aan toe; we klapten de mat bij de voordeur dubbel, want daar plast ze altijd. Tot ze op de dubbelgeklapte mat ging plassen. Daarna klapten we de mat dubbel en zetten we er een grote ijzeren bak op. Toen ging ze op het hout onder de mat plassen. Daar zetten we nu ook maar wat op. En nu kruipt ze daar dus gewoon tussendoor, of doet het gewoon op de vloer.
En sinds een tijdje poept ze ook regelmatig in huis, op de meest rare plekken. Op de roosters in de vloer van de verwarming *mag je het er lekker uit gaan pulken*, onder een stoel *lekker met je blote voeten* en dus altijd 's nachts.
Nu heeft ze iets nieuws uitgevonden; de afgelopen weken vinden we dus regelmatig poeprestjes en de enige verklaring dat er geen echte drol ligt, is omdat ze dat dus zelf op eet.
Eerlijk gezegd zijn wij er hier thuis allemaal een beetje klaar mee. Dat puppy's (nog) niet zindelijk zijn álla, wij hebben ruim 35 jaar honden en zelf ook nestjes gefokt, maar dit is toch niet grappig meer. Ze is overigens in haar verleden niet echt flink mishandeld, maar er is niet normaal met haar omgesprongen, ze is verwaarloosd en mensen hebben misbruik van haar gemaakt door lekker te fokken maar haar niet te verzorgen. Spelen met andere honden kent ze dan ook totaal niet. Spelen met mensen alleen op haar 'eigen manier'; bijna katachtig een beetje. Netjes leren zitten of blijven op commando hebben we ook opgegeven, lukt ook niet. Constant gefocused op eten, gelukkig niet echt veel schooien (want dat willen we echt niet) en ze heeft ook een periode gehad dat ze 's nachts regelmatig op de bank sprong als ze buiten wat hoorde (en bij ons mogen de honden ábsoluut niet op de bank).
Hoe in godsnaam pakken we dit 'zindelijkheidsprobleem' aan? Wij weten het niet meer. En dit is voor ons zowiezo niet de ideale, meest geliefde hond (al komt ze zeker geen aandacht te kort) maar iedereen thuis begint het nu wel erg beu te worden met haar.....
Hier iemand tips??
En voor de mensen die het uitlaatschema niet begrijpen: hond wordt overdag ook gewoon uitgelaten, iedere 3 uur zelfs, heel soms worden dat een keer 4 uurtjes er tussen.
