Geplaatst Ze had chronisch nierfalen na de eerste aanval leek het goed te gaan maar bij de 2e aanval zag ik haar zo mager worden dat ik het niet meer kon aanzien.
Robin had mijn broertje gekregen met kerst 2000 we deden alles met haar en ze mocht ook veel mee.
zo is ze toen ze nog echt klein was in mijn moeder der handtas mee de karate club ingegaan mijn moeder wou der niet alleen thuis laten
.Het meeste mis ik nog der blafje als ik bij de voordeur was en ze dan aan kwam lopen en lief kwispelde en om aandacht vroeg.
Ze is ook mee geweest met mijn ehbo lessen op school en ook al was ze bang voor andere honden ze gedroeg zich netjes.
Ze was mee geweest naar de paarden maar daar rolde ze zich altijd in de mest en dat vond mijn moeder alles behalve prettig en wassen vond robin niet leuk dus helaas dat mocht niet meer.
De dag van het inslapen bracht ik haar met spoed want ze was slecht en ze vroegen de geboorte datum van haar toen ik die melde zeiden ze oog ze is jarig vandaag maarja ik wist het kon niet anders.
Lieve Robin rust zacht 06-09-2000 / 06-09-2011
Vanmiddag kreeg ik het te horen.
Dat het niet goed zat wist ik al van te voren.
Ik verzamelde mijn moed en maakte de afspraak.
Het was beter zo zeiden ze me ....
Dit was niet waar ik op hoopte maar wel verwacht.
Je leverde een strijd die je niet kon winnen.
Maar ik wilde je niet kwijt..
Ik had belooft eerlijk te blijven ook als het niet meer ging.
Aan die belofte heb ik me gehouden
Robin, Je hebt een speciaal plekje in mn hart.
Vooraltijd, want je blijft apart.
