Geplaatst H_Nalanta @ [BB] Dag lief vriendje...
6 weken na het overlijden van mijn ram is ook Kleintje overleden..
Je werd wat suffig.. Ach ja, kan gebeuren dacht ik.. Ik heb ook weleens mijn dag niet...
Ik had je apart gezet zodat ik je goed in de gaten kon houden.. Het bleef wat aanhouden maar je at prima en was alert dus nog niet directe paniek..
Toch maandag voor de zekerheid met je naar de DA gegaan.. Die voelde een dikke buik en dacht aan gas, verder was je enorm benauwd maar zodra we je verder wilde onderzoeken begon je naar lucht te happen.. Je was zo in de stress, je kroop in mijn nek om daar bescherming te zoeken..
Antibiotica meegekregen en je moest binnen 3 dagen verbetering laten zien.. Woensdagavond nog geen verbetering, weer naar de DA..
Ik heb je nog lekker geaaid in de wachtkamer.. Lekker op schoot..
Toen we aan de beurt waren voelde de DA weer aan je buik.. Het was geen gas.. Ze dacht aan kanker.. Dus we gingen meteen een röntgenfoto maken.. Maar die röntgenfoto is er nooit gekomen.... Je moest gaan liggen maar je wilde niet, je ging vechten maar die kracht had je niet meer..
Je overleed terwijl ik je over je koppie aaide en vertelde dat je rustig moest worden.. Net zoals Flappie...
Kanker.... Van de baarmoeder overgeslagen op je longen.. Je lichaam was op.. Je hebt gevochten maar het gevecht verloren...
Ik voel me zo schuldig.. Zo schuldig dat ik je nog niet had laten castereren.. Je was amper 1 jaar....
Sorry meisje dat ik je niet heb beschermd.. Sorry dat je zo kort maar hebt mogen leven.. Ik zal je missen meisje..
Ik mis je nu al enorm.. Ik loop de hele dag met een brok in mijn keel..
Ik denk veel terug aan het moment dat je, gewikkelt in een handdoek, op schoot lag.. Mijn gezicht in je vacht.. Zo echt.. Alsof je elk moment weer tot leven kon komen.. Ik wil dat moment terug halen.. Ik wil jou terughalen.. Vertellen hoeveel ik van je hou... Maar het is te laat...
Nooit meer achter komen en begroet worden door jou.. Nooit meer achter komen en weer eens zuchten als ik bijna over je struikel..
Nooit meer boos op je worden als je het hok in probeert te glippen als ik het juist aan het schoonmaken ben...
Ik weet dat je nu bij Flappie bent, je ligt ook naast hem begraven op de plek waar jullie het liefste zaten..
Ooit zal ik weer bij jullie zijn.. Je hebt nu geen pijn meer.. Rust zacht lieve, lieve meid.. Bedankt voor je leven en alles wat jij me hebt gegeven..
Ik zal je nooit, maar dan ook nooit vergeten.. Geniet maar van je rust, geniet van de rust die je hebt verdiend! En zorg goed voor Flappie, tot ik weer bij jullie ben.
Dag meisje..
Ik mis jullie!
heb het met tranen in mijn ogen geleze.
Jij hebt er alles aan gedaan, en ze heeft het goed gehad. 
