Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 12:10

Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 12:10

Wij hebben (o.a.) twee reuen, Bo, een Friese Stabij van 9 maanden en Kane, een Cane Corso van bijna 6 maanden.
Allebei enorm lieve honden en de favorieten hier. Kane is echt de hond van mijn man en Bo is mijn kind.

Nu lopen we tegen een probleem aan. Sinds kort hebben de twee besloten dat ze beiden de baas willen zijn en ze vliegen elkaar om het minste of geringste in de haren. Eerst ging het alleen om eten, toen om de speeltjes en nu kan een verkeerde blik al genoeg zijn. De strijd is niet echt eerlijk; Bo weegt ongeveer 18 kilo en Kane zit met zijn krap 6 maanden op bijna 30 kilo (en dat wordt nog een stukje meer). Bo echter geeft niet toe en bijt echt als een pitbull van zich af. Hij laat ook niet los als hij eenmaal vast heeft, wat al geresulteerd heeft in een paar lelijke littekens bij Kane. Kane echter is ook beslist geen doetje, ik heb ook een het idee dat hij het gevecht begint. Als Kane volwassen is, zal Bo echt geen partij mee voor hem zijn en ik ben bang dat één van de twee (en dat zaldan vermoedelijk Bo zijn) vernield gaat worden.

Nu zit ik er aan te denken om Bo te laten castreren. Hij is normaal gesproken een enorm lieve, zachtaardige hond, waarvan ik echt nooit verwacht had dat hij de strijd zo zou aangaan met Kane. Ik hoop eigenlijk dat hij door een castratie wat afzwakt in zijn heftigheid naar Kane toe, zodat de situatie onderling verbetert.
De da raaddde me een chemische castratie aan, zodat ik eerst kan kijken of dat werkt en dat idee spreekt me wel aan. Wie heeft er ervaring met een soortgelijke situatie?

**Geplaatst**: 26-10-11 12:25

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 12:25

Heb ik ook gehad met mijn reu, die vreemde reu's steeds maar opnieuw aanviel.

Als je voor een chemische castratie gaat, hou in je achterhoofd dat zijn gedrag eerst nog erger wordt!
En dit telkens je opnieuw die chemische castratie laat uitvoeren.

Om die reden heb ik gezegd: ballen af.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 12:29

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 12:29

Chipieke, vreemde reuen zijn (nog) geen enkel probleem. Ze zijn ontzettend sociaal naar andere honden en ook naar onze honden thuis, alleen die twee samen wordt een probleem.

Als chemische castratie goed uit zou pakken, zou ik Bo definitief laten castreren, dan niet steeds chemisch uiteraard.

**Geplaatst**: 26-10-11 12:33

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 12:33

Ik gaf het vooral mee omdat verschillende dierenartsen me gewaarschuwd hebben voor die 'piek'.

Ik ben benieuwd naar de invloed van de chemische castratie op je hond

**Geplaatst**: 26-10-11 12:38

Geplaatst: 26-10-11 12:38

Wij hebben hetzelfde gehad en ik kan je vertellen dat het niet minder word alleen maar erger.
Wij hebben/hadden 4 reuen, een mechelse herder een cane corso een rottweiler en een teckel. Ging allemaal goed totdat de molossers (cane corso en rottweiler) 2 jaar waren en de herder steeds bezitteriger en jaloerser. Toen pakten de 2 molossers de herder elke keer en niet zo zuinig echt tot aan de dood als we er niet tussen gekomen waren. Het ging ook echt niet meer dus hebben we de herder en de teckel samen gelaten en de rottweiler en cane corso samen. Helaas helaas. De herder en teckel ging super. De molossers hadden de smaak te pakken en voelden zich beide macho en het ruwe spelen en uitdagen ging over tot een gevecht van leven en dood. Ze stoppen niet, pas als er een dood is. Het begon dan als leuk schijnheilig spelen en eindigde in een groot bloedbad en hoge dierenartskosten en ik rijp voor een inrichting van de stress. Het gevolg. Ook de rottweiler en de cane corso gescheiden. Inmiddels is de herder overleden op hoge leefdtijd, zit de rottweiler bij de teckel en de cana corso alleen. Alle honden zijn super lief voor mensen en andere dieren maar het bloed is eenmaal geroken en dat komt nooit meer goed. Ze zijn nu 10 jaar en zitten dus nog steeds apart.
Let wel. Ik vond en vind mezelf ook een goede honden /dieren kenner en ben niet onervaren, maar dit ging me boven mijn pet en de enige mogelijkheid was ze apart te houden. Wij hebben ook het geluk dat we die mogelijkheid hebben en over een enorm terrein beschikken en veel geduld hebben, maar anders is het geen haalbare zaak.

ohh edit. We hebben de honden ook laten castreren, eentje chemisch en de andere gewoon. Het helpt bij ons echt niet. Bij jullie word het denk ik nog erger omdat ze nog meer hebben om over te vechten omdat je ook teven hebt die nog loops worden. Dat is eerlijk gezegd vragen om grote moeilijkheden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 12:45

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 12:45

Ik hoop eigenlijk dat ze geen last meer hebben van loopse teven als ze gecastreerd zijn. Wij hebben eerder een gecastreerde bouvier gehad, die echt rustiger werd van castratie en naar teefjes helemaal niet meer om keek. Ook kon hij toen prima met onze (ongecastreerde) Dobermannreu opschieten.

Ik hoop echt dat het goed komt, scheiden is geen optie eigenlijk. Kane is de lieveling van mijn man (en ik ben natuurlijk ook stapelgek op hem) en Bo is helemaal mijn vriendje.

Ze kunnen ook echt lief voor elkaar zijn. Slapen samen, spelen samen en als er andere honden bij zijn gaat het prima. Maar hier in huis....

**Geplaatst**: 26-10-11 12:48

Geplaatst: 26-10-11 12:48

Diablo schreef:
. Sinds kort hebben de twee besloten dat ze beiden de baas willen zijn en ze vliegen elkaar om het minste of geringste in de haren.

Het is toch zo dat jij de baas bent?
Verder als je ze niet wilt castreren is heeel veeel beweging vaak een oplossing

Reuen moeten hun "ding" kwijt als ze niet dekken en dus is veel beweging een oplossing of idd castreren.

**Geplaatst**: 26-10-11 12:50

Geplaatst: 26-10-11 12:50

Diablo schreef:
Ik hoop eigenlijk dat ze geen last meer hebben van loopse teven als ze gecastreerd zijn. Wij hebben eerder een gecastreerde bouvier gehad, die echt rustiger werd van castratie en naar teefjes helemaal niet meer om keek. Ook kon hij toen prima met onze (ongecastreerde) Dobermannreu opschieten.

Ik hoop echt dat het goed komt, scheiden is geen optie eigenlijk. Kane is de lieveling van mijn man (en ik ben natuurlijk ook stapelgek op hem) en Bo is helemaal mijn vriendje.

Ze kunnen ook echt lief voor elkaar zijn. Slapen samen, spelen samen en als er andere honden bij zijn gaat het prima. Maar hier in huis....

Met scheiden bedoel ik niet dat we ze weg hebben gedaan. We hebben ze gewoon in huis en het terrein gescheiden. Ze hebben allemaal een eigen ruimte. Bij ons gaat ook geen beest weg dat weet je hahah.
De jouwe zijn nog jong en beginnen nu al. De onze gingen tot aan hun belangrijke leefdtijd 2 - 2,5 jaar super met elkaar. Spelen als gekken en het ging altijd goed. Totdat ze begonnen met vechten. Ze worden door het vechten steeds sterker, geobsedeerder en strijdlustiger. Wat nu nog een soort van uittesten is word steeds erger. Je cana corso is pas 5 maanden en Bo is ook nog jong. Dus als dat nu al zo serieus is wil je ze echt niet meemaken als ze op hun volwassen leefdtijd van 2 komen.
Ik dacht ook altijd dat ik de baas was en vond mezelf stiekum de vrouwelijke cesar milan. Maar dat helpt niet. Het kan nog erger als straks de andere honden zich ermee gaan bemoeien want die tijd kan ook nog komen.
Hie meer dit gebeurt hoe gestresster je raakt en dat voelen ze, daar kun je niks aan doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 13:01

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 13:01

Ivonka, ik denk ook dat ik de baas ben (en mijn man is echt geen doetje wat de honden betreft), maar kennelijk spelen de hormonen toch zoveel op dat ze het tóch doen. Ze zijn moeilijk uit elkaar te krijgen en als dat gelukt is, zijn ze beiden enorm onderdanig naar ons toe, maar dan is het kwaad al geschied.

Ik denk trouwens dat er niet veel honden zijn die zoveel beweging krijgen als de onze. We zijn echt heel veel met onze honden bezig, het is ook helemaal ons ding.

Cavaletti, ik weet wat je bedoelt. Wij hebben gelukkig ook enorm veel ruimte (wat jij dan weer weet), maar het is eigenlijk niet de bedoeling dat ze apart gaan leven, omdat we beiden de honden altijd bij ons willen hebben. Volgens mij kwijnen ze ook weg als ze niet allebei bij ons mogen zijn, we hebben echt een hele sterke band met ze. Bovendien willen we allebei zélf ook de honden bij ons hebben.
Het is gelukkig (nog) niet zo dat ze de hele dag om elkaar heen draaien en dat de sfeer continue gespannen is, maar je moet wel goed opletten.

**Geplaatst**: 26-10-11 14:40

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 14:40

ik heb het al eerder gezegd,hier maakt gecastreerd of niet geen drol uit...hier zijn de reuen begonnen met vechten toen de 1 2 jaar was ( volle reu) en de ander 1 jaar ( castraat) en die hebben (zolang de volle reu geleefd heeft) echt regelmatig gevochten ( en echt gevochten,niet een beetje wauwelen,maar echt vast zitten en mega wonden hebben).....

de volle reu is nu dood,en nu knokt als het even kan de castraat met de andere volle reu,welke dan niets terug doet,maar hij grijpt hem gewoon zodra er maar ergens een spanning is ( 2 kiftende teven is genoeg om tino(castraat) op donnie(volle reu) te laten klappen)

sommige honden hebben dat volgens mij nu eenmaal in zich,en dat gaat er gewoon niet uit,tino is nu 10 jaar en nog steeds houdt die wel van een potje knokken..

wij noemen hem dan ook een holigan,als je hem ziet is ie altijd zo lief en onderdanig...beetje een vogeltje,alleen dat veranderd zodra er maar iets spanning in de lucht hangt }:)

.

wat bij jou wel is,is dat ik vind dat ze op een erg jonge leeftijd hiermee beginnen,en dat kan echt een groot probleem gaan worden als ze richting volwassenheid gaan...het zijn gewoon geen partijen voor elkaar..

maar met chemisch castreren valt het wel te bezien wat dat evt zou uithalen...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 14:42

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 14:42

Fem (Kimmie261), ik weet dat jij je honden altijd allemaal bij elkaar hebt. Geeft dat geen problemen?

**Geplaatst**: 26-10-11 14:46

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 14:46

nu niet,maar kan over een minuut anders zijn

tuurlijk wordt er hier weleens gevochten,alleen met de groep die ik nu heb minder als met de groep die ik 3 jaar geleden had...

maar het is en blijft opletten...ik weet gewoon dat er dingen zijn die de honden druk maakt ,ze gaan tegen elkaar opspringen,er wordt gegromd en bij dan een verkeerde karma knalt de boel in elkaar...

en dan is vooral de castraat de beginnende vechtende factor...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 14:59

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 14:59

Jouw roedel leek anders altijd zo lekker stabiel

.

De da had het trouwens over castrastie dmv een chip, iemand daar ervaring mee?

Ik twijfel ook of een evt castratie bij Bo zou helpen. Hij is volgens mij niet de aanstichter, is ook helemaal niet met dominantie bezig, maar doet wel volop mee als Kane hem uitdaagt en aanvalt en dan is hij echt niet lekker. Natuurlijk geen partij als Kane volwassen is, maar nu nog wel.
Een castratie bij Bo kan voor Kane reden zijn om hem niet meer als potentiële tegenstander te zien, maar het kan aan de andere kant mischien ook Kane helpen als híj gecastreerd zou zijn, zodat hij niet de behoefte heeft Bo te domineren.

Moeilijk....

**Geplaatst**: 26-10-11 15:11

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 15:11

mijn roedel is ook wel stabiel,maar ja,er kan altijd iets gebeuren waardoor alle honden in een vorm van hypermood raken,en dán is het opletten en dan nog gaat het in 9 van de 10 gevallen goed,en tja soms ook niet...

alleen toen gringo nog leefde en zeker toen hij jong was, toen phoe -O-

..en joes en alfa knokten ook nog is als leeuwen in die tijd...

we hadden dan ook in belgie 3 DA zodat we wat konden afwisselen kwa DA en dan nog zeiden ze "alwéér" gevochten..

punt was toen dat ik geen 2 honden maar 4 honden aan de knok had,dat was echt niet grappig,joes en alfa hebben op een dag het uitgevochten en toen was dat over ,gringo en tino ,nooit....

de groep die ik nu heb lopen zijn gewoon niet zo vechterig de enige die dat is,en die er erg makkelijk in is,is tino ( een castraat dus)...

van de zomer nog..ik wilde een stok voor tino in de sloot gooien ,deze liep keihard tegen donnie op die bij een stok stond,donnie hapt naar tino om zijn stok te verdedigen en accuut knalt tino in donnie,en vast he...

samen de sloot in gevallen en tino nog muurvast,pip viel tino aan in die sloot,uiteindelijk ben ik in het water gesprongen om tino los te krijgen,wat dan wel weer makkelijk ging,en thuis maar weer eens de schade bekeken...donnie gaten,tino gaten... -O-

alleen daarna is er weer niets meer gebeurd,gaat echt zo snel,en tis gewoon bijna niet te voorkomen,ja ze niet meer bij elkaar laten lopen..maar goed voor die 2x per jaar dat er geknokt wordt vind ik dat ook weer teveel moeite eigenlijk..plus dat hier ook geen optie zou zijn om er 1 weg te sluiten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 15:31

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 15:31

Inderdaad is het hier ook geen optie om ze te scheiden, dat willen we echt niet.

Ik heb ook eens twee altijd vechtende teven gehad en dat was naar, die hielden echt niet meer op. Nu zeggen ze dat je het reuen uit moet laten vechten, maar het gaat er zó heftig aan toe, dat ik dat niet goed durf.

**Geplaatst**: 26-10-11 15:45

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 15:45

neu en ook reuen kunnen zich dood vechten hoor...ze vechten alleen vaak echt om rangorde,teven om niets...

maar gringo heeft bv tino eens vol in zijn kop gegrepen,als ik dat had laten gaan had ie tino zijn kop als een nootje gekraakt...

kostte tino toen ook wel wat krammen in zijn kop:

maar ja bij een vriendin hebben 2 herders het wél uitgevochten ( overigens bijna 3 jaar lang zware gevechten gehad tussen die 2 ( gecastreerde) reuen ) ,maar die waren wel partij voor elkaar...beide even groot en beide herder ( 2 broers),bij jou zit je met een straks grote zware cane corso die het opneemt tegen een hond die 3 x zo weinig weegt...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 15:58

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 15:58

Kopt, en daar ben ik bang voor. Ik had gewoon echt nooit verwacht dat die kleine, timide Bo zo tekeer kon gaan. Zelfs nu legt hij het lichamelijk al af tegen Kane, maar hij wil niet opgeven, dus het wordt niet beslist.

Ik denk dat ik toch voor de chip ga, eens zien hoe ze daar op reageren.

**Geplaatst**: 26-10-11 16:45

Geplaatst: 26-10-11 16:45

Uhhm je hebt jezelf wel heel wat op de hals gehaald door twee reuen te nemen van ongeveer dezelfde leeftijd en van dat kaliber.

Ik heb ooit eens gelezen dat als je er een laat casteren, dat je dan de onderdanigste moet laten 'helpen', maar ik kan me de reden niet herinneren.

Verder geen speeltjes en eten in een aparte kamer. En nooit zonder toezicht alleen laten.

Verder zal jij ALLES voor ze gaan moeten bepalen.

Maar als ik er zo over nadenk weet ik niet of het uiteindelijk wel goed gaat komen.
Het kan wel niet jouw bedoeling zijn om ze apart te laten leven, maar ik gok maar zo dat als ze allebei volwassen zijn je geen andere keuze hebt.

Ook castratie voordat ze uberhaupt volwassen zijn, zou zeker niet mijn ding zijn.

Laatst bijgewerkt door Thirty op 26-10-11 16:52, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-10-11 16:51

Geplaatst: 26-10-11 16:51

Wij hebben ervaring met die chip en zouden het nooit meer doen!!!!! Dat de hormonen gaan pieken is een behoorlijke tijd en dat was echt een drama!! Een andere hond bij ons uit de wijk heeft ruim 2 weken met een stijve gelopen.............

Ons werd geadviseerd OF allebei castreren of niet. Omdat anders het verschil tussen beide reuen te groot zou worden?!
Moet wel zeggen dat wij er uit zijn dat de uitvallen ontstaan doordat de jongste onzeker is en dan even niets anders weet dan uit te halen. Doordat wij consequenter zijn geworden, is hij ons meer als leider gaan zien en voelt hij zich zekerder. Hij krijgt tevens samengestelde bach bloesems en zit daardoor echt beter in zijn vel!
Het gaat hier echt stukken beter en het gebeurd echt nog maar heel af en toe!!

**Geplaatst**: 26-10-11 16:53

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 16:53

@Kentaro: Je WILT juist een groot verschil tussen de reuen, zodat het rangordeverschil duidelijk is, en dat niet meer zo bevestigd hoeft te worden.

**Geplaatst**: 26-10-11 16:56

Geplaatst: 26-10-11 16:56

Dat was wat ons geadviseerd werd, heb er gelukkig geen ervaring mee

Je moet dan wel heel zeker weten welke de onderdanige is en welke de leider. Anders wordt het probleem nog groter. (het is juist niet altijd degene met de grote bek, welke de baas is

)

**Geplaatst**: 26-10-11 17:03

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 17:03

En wie gaf dat advies?

Ik zou thuis gewoon de touwtjes veel strakker in handen nemen, speeltjes ed opbergen, eten apart etc...wat ik al eerder heb gezegd.
Geen prutsmuts accepteren, en veel sterker in je schoenen staan.
Niet samen alleen laten zonder toezicht.

En desnoods een goede GT erbij halen.
Denk dat je dan voorlopig iig aan castratie niet hoeft te denken, want dat kan juist ook helemaal de foute kant opgaan.

**Geplaatst**: 26-10-11 19:23

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 19:23

Wens je maar veel succes en zou een hele goede begeleiding erbij halen (gedragstherapeut) die je kan vertellen wat je wel en niet moet doen en welke hond je zou kunnen ondersteunen en welke niet.
Zelf hou ik minimaal 2 jaar verschil in leeftijd aan onderling (reu/reu of reu/teef maakt me niet uit). Puur omdat ik na 2 jaar mijn ene hond een heel eind ken en opgevoed heb zodat hij kan helpen de andere op te voeden en rangorde problemen minder spelen.
Heb hier wel problemen gehad tijdens spanning dat mijn ene reu op mijn andere klapt (beiden geholpen). Nu heb ik het recht op geeist (bij stress en eigenlijk altijd) om voorop te lopen tijdens het uitlaten en ik bepaal nu alles en het gaat prefect samen. Totaal geen neiging meer elkaar te pakken.
Echter hier speelt ook mee dat ze een behoorlijk verschil hebben (nou ja, 2.5 jaar) in leeftijd en ik hierdoor belanden ze niet tegelijk in de periode dat ze beiden meer willen uitproberen enz. Dit was puur erin geslopen langzamerhand (afreageren van stress op andere hond) en ik had het in het begin niet goed afgekapt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-10-11 21:10

Geplaatst door de TopicStarter : 26-10-11 21:10

Thirty schreef:
Uhhm je hebt jezelf wel heel wat op de hals gehaald door twee reuen te nemen van ongeveer dezelfde leeftijd en van dat kaliber.

Ik heb ooit eens gelezen dat als je er een laat casteren, dat je dan de onderdanigste moet laten 'helpen', maar ik kan me de reden niet herinneren.

Verder geen speeltjes en eten in een aparte kamer. En nooit zonder toezicht alleen laten.

Verder zal jij ALLES voor ze gaan moeten bepalen.

Maar als ik er zo over nadenk weet ik niet of het uiteindelijk wel goed gaat komen.
Het kan wel niet jouw bedoeling zijn om ze apart te laten leven, maar ik gok maar zo dat als ze allebei volwassen zijn je geen andere keuze hebt.

Ook castratie voordat ze uberhaupt volwassen zijn, zou zeker niet mijn ding zijn.

Dát kaliber? Een Fries Stabij dát kaliber? Kijk, twee Cane Corso reuen is heel wat anders, dan spreek je van dát kaliber, maar een Stabijtje....ik had het ook echt niet achter hem gezocht, hij is altijd erg zachtaardig en makkelijk.
Dat we ze zo snel achter elkaar hebben genomen, zit een verhaal achter, anders hadden we het waarschijnlijk niet zo gedaan.

Eten doen ze al apart en speeltjes zijn al weggehaald, inderdaad om gevechten te voorkomen. En de touwtje strakker in handen nemen wordt ook gedaan. Hoewel, als er iemand de touwtjes strak in handen heeft, is het vooral mijn man wel, maar toch vliegen ze in elkaar.
Maar ik snap je, iedere verkeerde blik elkaars kant op, moet meteen afgekapt worden en dat proberen we ook.

Ik ben overigens ook helemaal niet vóór castratie, maar als dat zou helpen, gaan de ballen er zonder twijfel af.

Laatst bijgewerkt door Diablo op 26-10-11 21:12, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-10-11 21:11

Re: Vechtende reuen, castreren?

Geplaatst: 26-10-11 21:11

Een stabijtje die constant een andere hond aanvliegt, ja inderdaad. Da's niet normaal voor een Stabij.

Nomineer dit bericht ×