vandaag wilde ik oefenen met kyra in het bos om bij me te blijven en niet dat ze kilometers voor me uit rende..
alles ging goed ze luisterde naar het commando 'zit' 'blijf' 'af' 'wachten' en bleef rustig achter mij lopen zonder gekke sprongen het gras in omdat ze dacht dat ze wat zag
dus ik dacht 'goh, dan kan ze nu wel los'
boy was i wrong

nog in kostuum (schaapskleren) :

mag in echt los mevrouw? :

ze kwam ook wel terug.. alleen om te checken of ik er nog was..


charming kyra
:
alles ging goed en aardig .. ik was verbaast dat ze af en toe nog terug kwam..
totdat:

conclusie:
ik was kyra dus een goed uur kwijt in het bos..

ik sloeg een paadje in waar we nog nooit geweest waren en dus was zij ook de weg al snel kwijt.. ik dacht bij mezelf die blijft wel in de buurt net als daarnet.. nou mooi niet dus..
ik liep al een stukje verder op en ik begon me toch wel zorgen te maken.. dus ik liep terug.. geen kyra.. ik besloot maar te fluiten want dan weet ze dat ze een snoepje krijgt.. nog steeds geen kyra.. er kwamen een paar meisjes op hun pony langs.. ik vroeg of ze een wit bruin gevlekte hond hadden gezien.. ook hun hadden kyra niet gezien.. toen sloeg de angst om mijn hart.. kyra was al 3 kwartier spoorloos.. ik besloot het thuisfront maar te bellen maar er was geen gehoor..

tijdens de zoektocht ben ik in de buurt gebleven van waar we elkaar uit het oog verloren hadden.. tot ik geblaf en gehuil hoorde van een hond die niet naar kyra klonk.. ik besloot om er toch maar naar toe te lopen en te kijken wat dat nou was..
en wat zat daar midden op het pad met haar ster in de modder.. kyra te huilen en te blaffen ..
ik roepte haar en ze sprintte naar mij toe en begon te janken en te piepen.. ze kroop net niet in mij..
blijkbaar was ze ook al naar mij op zoek..
daarna bleef ze aan mijn hakken kleven.. wel met de riem om natuurlijk.. die komt er voorlopig niet meer af..
