Vanmorgen vlak voor werk kreeg ik te horen van mijn vader dat hij net een belletje had gehad van iemand die Tabby 's nachts op straat heeft gevonden. Ze lag dood midden op de weg, aangereden. Mijn watervlugge kat die altijd zo goed uitkeek, maar nu even niet. Hij vertelde ons dat hij haar aan de kant had gelegd, maar dat hij niet 's nachts durfde te bellen. We zijn meteen naar de plek gegaan maar ze lag er al niet meer. Overal gezocht, maar ze was al opgehaald/meegenomen.
Dag lieve Tabby-tabs. Poes-Poes, kleine Diva. Ik had ej graag nog even gezien. Je was echt mijn poes, ik had je nog geen jaar terug meegenomen van stal waar je anders neergeschoten was geweest. Je genoot zo van de warmte van een huis, je eigen schapenvachtje op de stoel. Van 'eigen' mensen hebben, want voor ieder ander was je doodsbang. Mooie kleine kat, met je kromme poten omdat ik je ondervoed meegenomen had, nog maar een paar maanden oud. Geen knuffelkat, maar altijd diva-style vragen om aandacht, oftewel door je nagels in het geliefde meubialri van m'n moeder te zetten zodat iemand wel tegen je moest praten.
Dag dag. Het is zo oneerlijk. Ikhad je zo graag zo veel langer een warm plekje willen geven. Je was al half wild, dus een binnenkat was je nooit geworden, maar de volgende blijft mooi binnen. Hier is niks natuurlijks aan, aangereden worden door een auto.
Dag lieve maffe Diva, dag klein vriendinnetje. Je plekje is maar leeg zonder jou. Ik mis je nu al.
Ontzettend veel sterkte met het missen van mooie Tabby. Is het misschien een idee om de gemeente te bellen,want ik neem aan dat zij Tabby hebben opgehaald? Of dierenambulance?? Zo kun je haar nog even zien en evt meenemen om haar thuis te begraven als jullie willen.