(Dit zal denk ik een lang verhaal worden
)Ik denk nu een half jaar terug, heb ik met een vriendin van mij een aantal cavia's opgehaald. Zij had 2 (eigengefokte) cavia's van mij overgenomen, maar eentje is toen gestorven en voor de ander zat alleen en daar wou ze graag een vriendinnetje voor. Afijn, ik ga daar geen lang verhaal over typen, dat doet niet terzake.
Wij hebben toen 3 cavia's meegenomen, alle 3 zeugen. Ze zaten daar 24/7 buiten in een 'konijnenren' (zo'n driehoekige, daar kun je het qua oppervlakte mee vergelijken. Nu zit ik met een 'getraumatiseerde' cavia, ik hoorde later dat er 's nachts regelmatig vossen bij de rennen kwamen. Maar ook over deze cavia gaat het niet.
Later heb ik beide cavia's van het meisje teruggekregen. Die ene die we hadden opgehaald, dat is de cavia waar het om gaat.
Door een foutje van ons is één van die 3 cavia's zwanger geworden. Wij dus in paniek, ze is al anderhalf/2 jaar oud (precieze geboortedatum heb ik zo niet bij de hand). Wij gelijk gebeld, ze had gelukkig wel een keer jongen gehad daar. *zucht van verlichting*
Nu verliep alles voorspoedig. Tussendoor ook nog een keer naar de dierenarts geweest en alles was goed. Tot de beruchte morgen aanbrak. Wij voelden elke avond even hoever de jongen al waren (we hebben meerdere nesten gehad) en dit verliep allemaal goed. De vorige avond bewogen de jongen nog, de volgende morgen was mams bezig met baren en lag de eerste dood. Ze heeft er twee uur over gedaan ongeveer en de jongen (5 stuks) waren allemaal dood. Dit is nu ongeveer 2 maanden geleden.
Wij hebben in de opvang ook een caviaatje zitten die op 2 maand oude leeftijd hetzelfde heeft meegemaakt en die hebben we dus met elkaar proberen te koppelen. Het klikte direct en hier waren we blij om, want beide caven waren erg moeilijk te koppelen. Je moet echt naar het karakter kijken.
Nu heeft de (inmiddels niet meer) zwanger cavia, Snabbel, diverse kale plekken bij de poten. Ze had ontzettend veel last van het gewicht van de jongen en lag veel. En ook veel 'overtollig' vet, ze was erg dik. Dit is allemaal redelijk weggetrokken, behalve onder de kin. En op een morgen kwamen we erachter dat ze een bult, te grote van een stuiterbal (middelgroot) onder haar kin had! Wij gelijk naar de dierenarts, conclusie: vetbult.
Ze heeft er wel last van, denken wij. Ze moet het wel meeslepen en het is behoorlijk groot. De dierenarts zei dat er niks aan te doen was, maar dat het zeker geen tumor was. Daar waren wij wel blij om, wij zaten gelijk te denken aan een gezwel.
Hoe moet ik dit precies verzorgen? Mischien bokkers die dit ook hebben gehad?
Er gaat sowieso nog een telefoontje naar de dierenarts, maar daar is het nu een beetje laat voor.
Eten moeten ze toch, ik zou ze sowieso geen mais e.d. geven, maar eventueel de komkommer ietsje opvoeren (ietsje meer vocht). Verder bewegen! Dus desnoods een grote ren of loslaten in de woonkamer en overal een klein stukje groente of paprika neerleggen. Ze zal de eerste dagen doodstil zitten of een hoek opzoeken, maar uiteindelijk zal ze meer gaan lopen. Ze moet gewoon geleidelijk afvallen.
Cavia's moeten altijd kunnen eten.