Geplaatst Ik moet het even van me af typen...
Zeker 5 jaar geleden kreeg ik mijn eerst aquarium en vanaf dat moment groeide mijn liefde voor vissen. Ik zat dag en nacht te lezen over vissen, melde me op veel fora aan, en deed alles om m'n vissen in top conditie te krijgen. Ondanks dat het veel werk was, vond ik het geweldig. Veel verschillende vissen heb ik verzorgd, en veel bakken zijn gekomen en gegaan.
Ben lid geworden van een vereniging en stond als 16 jarig (enige jeugdlid!)elke 2e maandag van de maand netjes voor het bejaardenhuis om met zo'n 30 mensen van in de 60 m'n liefde voor de hobby te delen. Ging mee naar de andere kant van Nederland om de mooiste en apartste vissen te vinden en gaf handen geld uit om ze ook mee naar huis te kunnen nemen.
M'n dag kon niet meer stuk toen ik zo'n 18 kweekbakken kreeg van een collega van mijn vader. Ik bouwde mijn slaapkamer helemaal vol met al mijn bakken (zo'n 25 in totaal) zodat ik kon doen wat ik zo graag deed.
Maar toen kwamen opeens mijn 2 meest geliefde vissen te overlijden... mijn koppel kogelvissen. In nog geen minuut lagen ze beide dood in hun aquarium. Mijn trotsen, mijn allesjes waar ik zoveel tijd in had gestoken en een behoorlijke band mee had opgebouwd. Ze wisten precies wie ik was, en wat het betekende als ik bij hun aquarium ging zitten. Toen ze ook nog jongen kregen was ik zo ongelofelijk trots! Iedereen kreeg het te horen, dat ik jonge kogelvissen had. ([BB-ITP] Bijzondere paring in gevangenschap...)
Ik voelde me schuldig.. had ik ze wel goed verzorgt? Was ik wel zo goed voor ze?
Langzaamaan ging de lol eraf.. ik kocht geen vissen meer, en zag alleen nog maar de nadelen. Toch wou ik doorgaan, want ik had zoveel plannen. Ik wou meerdere soorten kogelvissen kweken, want als 1 soort lukt, lukt een andere soort mischien ook wel...
Maar m'n gezondheid laat me ook behoorlijk in de steek, en het onderhouden van mijn aquaria word nou wel erg zwaar..
Ik heb met veel pijn en verdriet besloten dat ik er mee moet stoppen... vissen verzorgen kun je alleen als je 100% gemotiveerd bent en dat ben ik niet meer. Hét punt om er mee te kappen als je het mij vraagt.
Nooit gedacht dat ik zou stoppen... vind het ook wel erg moeilijk, en zou het liefst tóch doorgaan
(raad maar :| ) 
