Geplaatst 
Toch wilde ik haar hebben, haar boeven koppie en lieve karakter spraken mij zo aan en ik wist dat als ik haar niet in huis zou halen het oogje verder niet behandeld zou worden..
Vorige week maandag hebben wij haar opgehaald en het oog was nog steeds niet open. Ik heb toen een afspraak gemaakt bij de dierenarts en kon daar dinsdag terecht. Eenmaal thuis begon ze vrij snel te spelen en toen zag haar oogje er zo uit:
Dinsdag naar de dierenarts en die gaf aan dat ik haar nog niet kon enten omdat ik haar ontstoken oogje moest zalven. 3x per dag en dan met afgekookt water. Tijdens het onderzoek zag het er zo uit:
Luna bleef haar 3e ooglid maar er overheen trekken dus het was erg lastig voor de DA om echt een diagnose te kunnen stellen...
De hele week heb ik 3x per dag haar oog behandeld maar ik zag gewoon helemaal geen verbeteringen.. Vandaag ben ik dan ook terug gegaan naar de DA en die was ook verbaasd dat er nog helemaal geen verbetering was. Omdat de DA er nog steeds niet bij kon heeft ze wat verdovende druppels in haar oogje gedaan en toen liet Luna goed kijken..
DA zegt wat heeft ze hier toch voor haartjes?? Ze pakt een pincet en trekt zo haar ooglid naar buiten.. Wat is er nu aan de hand? Iets wat je normaal niet vaak bij poezen ziet heeft onze Luna wel.. Haar ooglid is te lang waardoor het dus naar binnen vouwt en ze dus al 10 weken rond loopt met haar wimpers OP/IN haar oog.. Tja.. Niet heel gek dat ze haar oog dicht bleef knijpen en het niet verbeterde met de zalf..
DA heeft direct haar ooglid vastgezet boven haar oog.. Dat was nog een hele klus.. Luna bleef zich maar verzetten tegen het roesje en toen ze eindelijk duffig was, was ze op het moment dat de hechtdraad erin ging weer alles bij elkaar aan het piepen.. Germ.. Nog een keer het maskertje op en nu de dosis wat verhoogd, dit hielp toch wel.. Nu moet de hechtdraad er vanzelf weer uit gaan en het kan zijn dat het ooglid met het groeien nog goed komt.. Als dat niet het geval is dan maken ze het ooglid operatief kleiner wanneer ze gesteriliseerd word.
De DA zei nog van ik zit al tig jaar in het vak maar heb nog nooit deze kwaal gezien bij een poes..
Nu ziet het er zo uit:
Ze heeft voor het eerst in al die tijd haar 3e ooglid gewoon op zn plek zitten en loopt al weer vrolijk rond.. Helaas is ze voor mij nu wel erg bang, als ik aan kom lopen dan vliegt ze achter de bank
Weet iemand hoe ik hier het beste mee om kan gaan? Haar opzoeken of juist haar uit zichzelf weer naar mij toe laten komen??
Ik zal morgen nog duidelijke fotos maken van hie het er nu uit ziet.. Wil haar niet te veel lastig vallen nu..
Over 3 weken terug naar de DA dan volgt er natuurlijk ook een update!
en wat een apart kwaaltje! Ben benieuwd of het nu goed blijft gaan 
.
. 
