zodiacje schreef:Van al die soorten pijnstilling die je die zes jaar hebt gegeven,
Welke had je de beste ervaring mee en waarom?
Ik kreeg die hond met 3.5 jaar leeftijd van mensen die hem al een half jaar in een pension hadden zitten (vraag me niet waarom) in elk geval mocht hem zo meenemen en houden. 3 maanden later ging hij mank lopen. Na rontgenfoto's te hebben laten maken bleek er 1 heup niet in orde te zijn. Dit was 1500 of 2000 euro ongeveer qua opereren (ik was toen 15 jaar) en dat had ik niet en mijn ouders wilden het ook niet betalen. Verder gaf de DA al aan als hij geopereerd zou zijn dat er zeker een half jaar revalidatie was en dat de kans 85% was dat de operatie niet slaagde en hij toch altijd nog pijnstilling nodig had.
Tja, dan is de keuze eigenlijk niet moeilijk (huidige hond wel laten opereren aan LPC is ook 1000 euro maar had 98% kans erop dat hij nooit meer enig probleem zou hebben van zijn LPC en dat is tot nu toe ook zo).
Wat ik gegeven heb is Rimadyl: was niets waard. Hielp goed tegen de pijn maar hond werd heel onrustig hij lag altijd te stuiptrekken in zijn slaap (dromen zeg maar) en had geen rust meer. Dus na 2 maanden op metacam gezet.
Metacam: hielp goed maar als hij wat te druk was geweest moest ik al snel overdosis geven (hij woog 40 kg). Toen naast metacam glucosamine gaan geven. Dat ging lange tijd best goed. Metacam konden we af bouwen (dosis van 25 kg per dag en soms ene dag volle dosis andere dag halve dosis). Maar op een gegeven moment wilde dit ook niet meer lukken.
Toen besloten in te laten slapen.
Echter daar kwam iemand om de bocht met een nieuw supplement en of we dat nog wilden proberen. Tja, heel graag!!! Dit was/is www.sashasblend.nl een soort glucosamine maar dan net wat anders want de hond reageerde er geweldig goed op. Wel de poeder vorm omdat die het minst hoog verhit is en dus een betere werking heeft.
Hij heeft 2 jaar geleefd op dosis metacam en dan de meeste dagen voor 8 kg metacam per dag (i.p.v. voor 40 kg dus) en volle en soms zelfs halve dosis sashas blend.
Daarna kwam novacam om de bocht. De goedkope versie van metacam. Dit ging ook heel goed in combinatie met sashas blend en scheelde me meer dan de helft qua onkosten.
De hond zelf is op 9.5 jarige leeftijd in geslapen wegens hersentumor en tot 4 dagen voor zijn dood (ging heel rap achteruit) heeft hij dagelijks een wandeling kunnen maken van 1 uur (zonder teveel gek te doen met apporteren en kei hard rennen e.d.) en daarnaast wat kortere wandelingen. Dit zonder veel pijn en ongemakken en hij liep zelden mank.
Bij mijn huidige hond heb ik na zijn operatie carprodyl gegeven. Werkt ook heel goed en de tabletten is hij dol op vanwege de smaak die ze hebben. Het is dus makkelijk te voeren, makkelijk mee te nemen voro onderweg voor noodgevallen en ook goed te doseren.
En tja, rommel is het allemaal maar wat heb je eraan organen te sparen als je hond zonder die rommel pijn lijd? Ik kies liever voor een korter maar geweldig leuk leven (met eventueel beperkingen zoals niet mogen apporteren en veel te gek doen qua rennen en springen) als voor een lang leven met pijn omdat ik zijn organen wil sparen.
Overigens vraag ik me af hoe erg het de organen aan tast. De maag heeft wel het meeste te verduren idd.
Gras eten hoeft trouwens niet te komen door medicatie gebruik. Mijn huidige honden eten altijd al gras vanaf dat ik ze heb. Vooral in het voorjaar is gras eten heel erg in. Ze halen er toch voedingsstoffen uit want het verteerd vaak helemaal (zie het niet terug in de ontlasting tenzij ze enorm veel gras eten). Ik laat ze dus ook lekker gras eten.