Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-11 17:37

Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-11 17:37

Een kennis van mij heeft zijn hond een jaar lang allerlei chemokuren en therapieën laten ondergaan. Puur en alleen om het leven van zijn hond te rekken. Daardoor keer op keer een paar dagen een doodzieke en kotsmisselijke hond.

Er zijn mensen die een niet operabele hond of kat, jarenlang onder de pijnstilling zetten....

Paarden die maanden, of jaren op boxrust staan.....

Verbrande dieren die weer helemaal "opgeknapt"(?) worden.....

Honden en katten die met hun achterlijf in een rolstoel zitten....

Dieren met kunstpoten .....

Dus dieren die ècht veel en regelmatig pijn hebben. Waarom vinden we dat acceptabel? En waarom vinden we iemand die zijn hond of paard met een zweep of hout staat af te rossen een dierenmishandelaar.
Waar ligt de grens?

Ik zelf heb me een grens gesteld: als mijn dieren pijn lijden en dit zal langer duren dan 3 weken (onder goede pijnstilling uitteraard en afhangend van de mate van pijn) en/of er is geen uitzicht op goed en pijnloos herstel dan volgt zonder meer euthanesie.

Waar ligt jullie grens?

**Geplaatst**: 17-08-11 17:41

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 17:41

Dat is iets persoonlijks en kan je nooit bepalen voor een ander.

Simpelweg omdat je niet weet en kan weten in hoeverre een dier nog zin heeft in leven. Dus dan ligt het beslissingsrecht bij de eigenaar.
Ook al ben je het er zelf niet mee eens.

Ik zou bevoorbeeld wel mijn hond onder permanante pijnstilling willen houden als dat nodig is. Een rolstoel vind ik dan weer voor haar niet geschikt.

Maar dat kan helemaal anders liggen bij een andere hond.

**Geplaatst**: 17-08-11 17:44

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 17:44

Als een dier van mij niet op 4 benen kan lopen dan is het voor mij klaar
eindeloos aansukkelen met dieren hou ik niet van.
Chemokeuren ect zijn ook uit den boze

Als ik mn dier zn leven kan redden of verbeteren door middel van operatie doe ik dat

**Geplaatst**: 17-08-11 17:45

Geplaatst: 17-08-11 17:45

Het is zo makkelijk om te zeggen wat je zou doen. Tot je voor de keus komt te staan, dan wordt het een stuk moeilijker.

**Geplaatst**: 17-08-11 17:46

Geplaatst: 17-08-11 17:46

zelf vind ik als je paard hond kat cavia noem maar op echt pijn heeft en er niet meer vanaf komt
laten inslapen

**Geplaatst**: 17-08-11 17:47

Geplaatst: 17-08-11 17:47

Heb de keus helaas al 2 keer moeten maken.. Maar ik hou er gewoon niet van om aan te sukkelen met dieren klaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-11 17:48

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-11 17:48

Johanna59 schreef:
Het is zo makkelijk om te zeggen wat je zou doen. Tot je voor de keus komt te staan, dan wordt het een stuk moeilijker.

Dat is ook wel weer zo. Ik heb wel vaak genoeg voor de keuze gestaan en met enorme pijn in mijn hart vaak moeten kiezen voor euthanesie.

**Geplaatst**: 17-08-11 17:52

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 17:52

Lastig. Ik heb het zelf aan de hand gehad. Mijn pony had door een ongeval haar achterbeen open liggen. Pezen etc allemaal kapot. Ze had geopereerd kunnen worden, 25% dat dat zou slagen. Dan had ze 6 weken in het gips gemoeten en de rest van haar leven pijnvrij grasmaaier kunnen spelen. Als dit de optie had geweest, had ik het gedaan. Er zat alleen een maar aan. Na de operatie hadden we 90% kans dat de voet alsnog af zou sterven. En die hel wilde ik haar niet doorheen slepen, dus hebben we er alsnog voor gekozen om haar te laten gaan.

Voor mij hangt het dus compleet van de situatie en het dier af. Denk niet dat je hier een vast gesteld regeltje op toe kunt passen zoals TS nu schetst

**Geplaatst**: 17-08-11 17:55

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 17:55

Als ze echt pijn hebben of geen redelijk bestaan meer kunnen hebben.
Ik heb werkhonden, en als die alleen pijnloos zouden kunnen leven door ze in een bench te stoppen en 3 x per dag 10 minuten even aangelijnd mogen lopen, dan is het wat mij betreft wel klaar. Dat is ook geen leven...

**Geplaatst**: 17-08-11 17:59

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 17:59

Ik heb geen werkhonden, maar als dat de toekomst voor mijn honden zou zijn, zou het ook klaar zijn hoor

**Geplaatst**: 17-08-11 18:01

Geplaatst: 17-08-11 18:01

Als er geen kwaliteit van leven is, is het bij mij de grens. Mijn hond moet kunnen pijnloos kunnen rennen en spelen en niet als een kasplantje rustig gehouden, zo ook mijn paarden. Die moeten pijnvrij door de wei kunnen huppelen. Als er supplementen zijn, waardoor mijn dieren pijnvrij een gelukkig leven kunnen leiden, dan ga ik daarvoor. Ben gelukkig rationeel genoeg om te zien wanneer het leiden gaat worden.

Mijn vriendin (ditano@bokt) haar paard heeft in de sport gelopen. Door artrose is hij met 18 jaar op rust komen te staan. Rust heet.....hij staat nu bij mijn paarden 24/7 op de wei met een schuilstal.....hij kan zich de hele dag bewegen. Sinds hij hier staat gedraagt ie zich als 't hem uitkomt als een jonge hond. Hij speelt regelmatig op zijn initiatief met die van mij. Inmiddels is ie 23 (geloof ik). Het gaat hem uitermate goed en het enige wat ie hoeft is grasmaaien. Weet zeker dat bij veel paardeneigenaren zo'n paard direct naar de slacht/euthanasie was gegaan. Afgedankt voor z'n functie. En dat terwijl ie nu een heerlijk leven heeft. Ook zij denkt er net als ik over. Zolang ie een gelukkig pijnvrij leven heeft......heerlijk genieten.

**Geplaatst**: 17-08-11 18:08

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 18:08

In mijn geval veel verder dan 3 weken! Alhoewel het natuurlijk afhangt van hoe oud het paard is en wat ze hebben.
Een slag in de darmen, dus zeer zware koliek, dan direct in slapen, breuk van een been ook en zo zijn er meer gevallen natuurlijk.
Maar een kuchje, af en toe wat stijf enz. dan mogen ze tot ik zie dat ze echt pijn krijgen tot aan het einde blijven!
Maar...wel paard waardig....dus niet 22 uur op stal en dan alleen buiten die 2 uurtjes!
In de groep minimaal 5 uur buiten en liefst langer natuurlijk!

**Geplaatst**: 17-08-11 18:08

Geplaatst: 17-08-11 18:08

Dit is een lastig onderwerp zeg, wanneer besluit je dat het genoeg is geweest en het niet meer eerlijk is tegenover je dier... Ik ken iemand die heel erg begaan is met haar katten, misschien een beetje teveel! Ze heeft een kat (woog tot voor kort zo'n 12 kg en was niet erg groot, dus onwijs dik) en die mankeert vanalles, blaasgruis, slechte nieren en nog een aantal dingen. De kat pieste het hele huis vol en op een gegeven moment ook bloed. Beestje is inmiddels 9 jaar en heeft al duizenden euro's gekost en is nogsteeds aan het aansukkelen met duur voer, medicijnen, operaties al gehad.
Maar wanneer geeft je op, na zoveel te hebben uit gegeven, is een paar honderd euro ook niet veel meer. (en zou het bijna zonde zijn om het dier in te slapen...)
Ik denk dat voor mij de beslissing zou afhangen van het vooruitzicht, wat heeft het voor zin voor het dier. Hoe staat het met de pijn, stress van dierenarstbezoeken en medicijnen toedienen. Maar ook voor mezelf, ik wil best veel geld uitgeven voor mijn dieren, maar het moet voor mij ook te doen zijn. Als ik wekelijks naar een da moet om het leven van mijn dier te redden, ga ik denk ik ook wel twijfelen!
Het is een lastige keuze denk ik...

**Geplaatst**: 17-08-11 18:12

Geplaatst: 17-08-11 18:12

stef schreef:
Ik heb geen werkhonden, maar als dat de toekomst voor mijn honden zou zijn, zou het ook klaar zijn hoor

Voor mijn honden ook hoor, dat zou geen leven meer zijn in mijn ogen!

**Geplaatst**: 17-08-11 18:29

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 18:29

Ik durf het zelfs zo te stellen: mijn ene hond is doof, is voor ons lastig maar zelf kan ze er prima mee uit de voeten. Van het voorjaar kreeg ze ineens last van haar ogen. Liep met een sisser af, maar we hebben toen gelijk besloten dat als ze ook blind zou worden we haar zouden laten gaan, ondanks dat ze verder nog super vitaal is

**Geplaatst**: 17-08-11 18:38

Geplaatst: 17-08-11 18:38

Lastige kwestie.... dit verschilt natuurlijk van persoon tot persoon maar ook van dier tot dier.
Ik heb hier 2 geweldige katten lopen en alleen het idee al dat ze er niet meer zouden zijn maakt me gek, ik kan me dus voorstellen dat mensen het realisme uit het oog verliezen en heeeel ver gaan!
Ik hoop dat ik me in die situatie nog wel in de katten kan verplaatsen....
Zoals ik er nu over denk zou het zo zijn:
Bij weinig kans op goed herstel na de operatie, geen operatie maar euthenasie (zou niet operatie op operatie willen uitvoeren voor mijn eigen geluk). De kans op herstel zou dus groot moeten zijn, maar ja wat is dan weer groot he?
Als een dier niet pijnvrij zou kunnen leven dan zou ik er ook mee stoppen, ik ben best bereid om voor zeer lange tijd pijnstillers te gebruiken maar dan moet ik wel zien dat het dier echt geen pijn heeft en alles nog kan doen.
Als een dier geen dierwaardig leven meer kan leiden dan ook euthenasie, een dier in een kooitje houden omdat ie anders pijn heeft is zielig! Zouden we zelf ook niet willen

**Geplaatst**: 17-08-11 18:40

Geplaatst: 17-08-11 18:40

Ik denk dat mensen de dieren veel te 'menselijk' willen maken.
Zelf hou ik altijd aan dat als een dier in het wild niet zou kunnen overleven, ikzelf er ook mee stop.

Ook hou ik altijd in mijn hoofd dat een dier geen familie heeft, geen kinderen waar hij/zij voor moet zorgen en als het dier overlijd, ik (en mijn vriend) diegene ben met het verdriet. Het dier is het leed en verdriet bespaard gebleven. Ik zorg er dus voor dat een dier een dier blijft en ik het niet als mens ga zien.

**Geplaatst**: 17-08-11 18:43

Geplaatst: 17-08-11 18:43

Het is trouwens een trend die je vaker ziet tegenwoordig, althans op forums.

Dat iedereen je maar zit 'aan te moedigen' om je dier in te slapen. Ik vind niet dat iemand anders daar iets mee te maken heeft. De grens is zo dun dat je zelf vaak al moeite hebt om hem te bepalen, laat staan een buitenstaander.

Imo is het iets waar je niet hoort over te oordelen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-11 18:49

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-11 18:49

Klopt BraveSpots maar vaak wordt in dergelijk topics tips gevraagd met wat te doen. Men mag dan toch wel ventileren wat men zelf zou doen?

**Geplaatst**: 17-08-11 18:50

Geplaatst: 17-08-11 18:50

Dat is ook zo Bravespots, de een is de ander niet

Als je erg nuchter aangelegd bent is het misschien 'makkelijker' om in te laten slapen, ikzelf ben een grote emotionele miep en dat maakt het weer iets lastiger om realistisch te blijven

Het zou soms fijn zijn als een dier zelf kan zeggen wanneer het genoeg is....

**Geplaatst**: 17-08-11 18:51

Geplaatst: 17-08-11 18:51

Het punt is dat je een dier niet duidelijk kunt maken waarom je hem wekenlang op sluit in een box, een chemokuur laat onder gaan of waarom je elke dag weer het gevecht om die pil aan gaat. Een dier ervaart alleen de last en de pijn die het nú heeft. Een dier kent ook geen toekomst, die leeft in het nu. En als het nú dieronwaardig is, en de toekomst maar een marginale verbetering laat zien, dan laat ik een dier gaan. Een dier weet niet dat het ingeslapen wordt. Die denkt niet 'mijn baasje huilt tranen met tuiten dus ik zal nou zometeen wel dood gaan'.

Daarnaast merkt een dier het niet als het een week 'te vroeg' wordt ingeslapen. Maar elke dag te lang is er één te lang. Dat vind ik ook wel eens DA aan te wijten 'nog even dit proberen' en 'wie weet wordt het hiermee wel beter', en er wordt maar aangeprutst en geklooit met zo'n dier.

Als een dier dusdanig pijn heeft of ziek is dat het zijn normale levenspatroon niet meer goed kan volbrengen en de toekomst laat geen verbetering zien, dan is het voor mij klaar. Je kunt die keuze maar één keer maken uiteindelijk, en als ik zie hoeveel mensen hun dieren godsgruwelijk lang door laten lijden.. dat zou ik nooit voor mijn dieren willen.

Bovenstaande klinkt misschien kil, als er echter een diertje dood gaat haal ik tranen met tuiten. Maar uiteindelijk ben ík diegene die de verantwoording over mijn dier heeft, en die wil en moet ik nemen.

**Geplaatst**: 17-08-11 19:12

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Geplaatst: 17-08-11 19:12

Bij mij als het dierenleven 'geen zin meer heeft'.
Dus bijv. een dier dat voor altijd pijn zal blijven hebben, of zo weinig kans op overleven heeft dat het misschien net met 1% gaat lukken.

**Geplaatst**: 17-08-11 19:14

Geplaatst: 17-08-11 19:14

Tja, dat ligt puur aan de situatie. Ik ben niet van de pijnstilling. Als je het probleem niet kunt verhelpen en het dier blijft de rest van zijn leven pijn hebben, is de oplossing duidelijk voor mij.

Ik zit nu zelf in 'zo'n situatie' met mijn paard

**Geplaatst**: 17-08-11 19:23

Geplaatst: 17-08-11 19:23

Ik vind dat echt per geval verschillen en dat het eigenlijk niet van te voren te zeggen is.
Als voorbeeld bijvoorbeeld een border vlakbij stal. Als je eens wist hoe vaak ik daar al voorbij gereden was TOT ik doorhad dat het beest 3 poten had....................... }:0

Continu rent hij heen een weer, aan werkelijk niets zie je dat hij er 1 mist. Maar als je dan hoort toen hij jaren terug zijn ene poot moest missen.... Een drama!! Wat een geluk dat het beestje toen niet ingeslapen is, als je nu ziet hoe waanzinnig (onherkenbaar dus 8-)

) goed ie het doet!
Maar je weet helaas niets van te voren!! In dit geval is het dus héél goed uitgepakt.

**Geplaatst**: 17-08-11 19:26

Geplaatst: 17-08-11 19:26

Eens met bravespot. Mijn shet heeft een jaar lang op pijnstillers gestaan omdat ze last bleef houden van hoefbevangenheid. Op een gegeven moment zat ik echt op het punt of het nog dierwaardig was voor haar. Al die medicijnen is ook een aanslag voor het lichaam, gezond zal het zeker niet zijn. Ze had al die tijd nog wel levenslust, maar hoeveel pijn wil je ze laten leiden omdat je ze niet kunt missen? Toen heb ik mezelf voorgenomen om nog een ding te proberen en dat was naar de kliniek in Roosendaal (rit van ruim 2 uur heen en 2 uur terug. Ik wilde graag het oordeel van Rob van Nassau horen en van de artsen daar, omdat ik daar erg goede ervaringen van gelezen had. Na een grondige inspectie van Rob bleek dat er nog wel hoop was voor Grietje met een ijzertje en een grondig dieet. Ze is daarna een paar dagen door een dal gegaan, zat weinig levenslust in de eerste paar dagen. Ontzettend moeilijk om te zien, maar toch even doorgebeten. Nu zijn we ruim bijna een jaar verder en loopt ze voorzichtig weer voor de wagen en spolt met haar vriendjes door de (kale) wei.

Denk dus dat het heel moeilijk is om er vooraf iets van te zeggen. Het is toch een inschatting die je maakt of een bepaald medicijn of bepaalde behandeling het gewenste resultaat heeft.

Nomineer dit bericht ×