door mijn man.
de hond heeft onze zoontje gebeten.
ik ben naar huis gegaan (was toch net klaar)
meteen door naar de huisartsen post en daarna naar de tandarts.
hij is goed gegrepen, een diepe snee onder het oog die gelukkig wel teggen elkaar zit.
een gat in de wang door de lip en 3 tanden kwijt.
er zal echt wel iets gebeurt zijn, hij zal echt wel een aan leiding gehad hebben.
maar het ging zo snel dat mijn man het niet heeft kunnen zien.
mijn vertrouwen in mij maat en mijn vriend is weg.
ik kan ze zo niet samen houden en me kind gaat toch echt voor me hond.
en dus heb ik hem op marktplaats gezet. hij hoeft niet meteen weg en ik wil zekker weten (voor zover dat kan) dat hij een goed huisje krijgt.
een plekje zonder kinderen.
want hij is echt een schatje.
en ook werkte hij graag voor me.
mijn maatje moet het huis verlaten.
en dit doe ik met pijn aan me hart maar ben zwanger van een tweede.
die is nog kwetsbaarder (omdat die nog kleiner is in het begin)
voorlopig krijg ik het toch druk genoeg met de zwangerschap en de nieuwe baby.
voorlopig blijf ik zonder hond zitten.
een discussie over dat hij een spuitje moet of dat me zoontje ook echt wel iets gedaan heeft. me zoon zal heus niet onschuldig zijn maar na dit kan ik hem niet meer vertrouwen. en een spuitje wil ik niet want ik weet dat hij in een huis zonder kids een prima leven kan hebben



Vin dik niet echt een passende opmerking eerlijk gezegd.