Wij hebben bijna 10 jaar lang een geweldige vriend aan hem mogen hebben. Soms was het net een mens, hij begreep je ècht.
Dat je zò van een hond kan houden, echt niet te geloven. We zijn er als gezin helemaal ondersteboven van.
Hier even wat foto's van ons ventje. We hoorden gisteren van de DA dat hij botkanker heeft, en er zaten meer plekken door zijn hele lijf.
Hij moest wel pijn hebben, dus hebben we de beslissing genomen om hem zo snel mogelijk te laten inslapen, wat dus vanmiddag is geworden. Gelukkig hebben we allemaal afscheid kunnen nemen, en vanmiddag is hij op een mooie en rustige manier ingeslapen.
Hij ligt begraven in een hoek in de achtertuin, onder een conifeer. Zijn kleine vriendje, onze Franse Bulldog kreeg nog even de tijd om afscheid te nemen maar snapte er niet veel van. Hij keek erg raar toen Macho opeens in dat gat gelegd werd en begraven werd. Even later, toen hij een hond zag langskomen stond hij stoer te doen bij het hek, om vervolgens, toen de hond voorbij was, naar de hoek te rennen waar Macho begraven is..
Hij zal ook moeten wennen, net als wij. Maar vergeten doen we hem nooit.

Hij lag altijd heerlijk op zijn matras

De wacht houden..

Zijn favoriete speeltje, het skateboard. Voorpoten erop en rollen maar!


Altijd in voor een geintje


Ik ga je zo missen ventje


Dag lieve Macho, rust zacht. Bedankt voor een geweldige 10 jaar. Een hond als jij krijgen we niet weer.