De kat die mijn moeder en ik delen, maar bij mijn ouders woont is het 'slachtoffer'
De poes is rond de 16 jaar, gesterelliseerd, een echte buitenpoes en kan niet binnengehouden worden.
Halverwege juni waren mijn ouders op vakantie en kreeg de poes een longontsteking. Naar de DA, paar antibioticaprikken gehad en 200 euro armer. Maar goed als het beestje goed verder kan, dan is dat het waard. Ze moest 2 weken binnenblijven maar na 1.5 week was de situatie zo onhoudbaar (lees alles onderplassen, alles terroriseren, niet eten, niet drinken, veel spugen) dat ik haar in overleg met de DA weer naar buiten heb gelaten. Er was zelfs sprake van inslapen de 1e afspraak...
Maar nog geen 2 maanden later heeft ze nu wederom een longontsteking en begint het hele riedeltje weer van voor af aan, maar nu valt ze ook gericht mensen aan.
Mijn moeder en de DA willen doorgaan tot alles gedaan is (en de kat mag nu niet eerder naar buiten dan dat alles geprobeerd is) ongeacht hoe lang dat duurt en hoe vaak het terug komt.
Ik vind dit oneerlijk naar het beestje, ze is 16, heeft voor ze bij ons kwam 6 jaar geleden een slecht leven gehad, is overduidelijk niet gelukkig zo, en niet gezond als het zo snel terug komt. Ook verhaard zij verschrikkelijk tot kale plekjes (heel klein) dat is toch niet normaal??
Kijk ik snap heel goed dat ze alles gedaan willen hebben, maar moet dat dan maar ten koste van het beest gaan? Want dat is nu het geval in mijn ogen
Wat vinden jullie? 