Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-08-11 18:37

Wat is wijsheid?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-11 18:37

Mijn ouders en ik hebben 3 hondjes waarvan 1 een yorkshire terrier van 14 jaar oud. Sinds een jaar gaat Lotje steeds verder achteruit, ze is dement aan het worden.

We zijn al meerdere keren naar de dierenarts geweest en ook nu hebben we weer medicatie meegekregen tegen al haar 'angsten'. Lotje begint zo ver weg te raken en er is een verhuizing op komst die haar nog meer stress kan geven, daarom hebben mijn ouders besloten dat als de medicatie niet werkt we haar in gaan laten slapen.
De medicatie zou vrijwel meteen moeten werken en mijn ouders willen het 2 weken afwachten.

Nu vroeg mijn moeder mij dat als ze ingeslapen zou worden ik mee wilde of niet en ik weet het echt niet. Ons andere Yorkje was gezellig een weekendje mee naar mijn vriend om leuke dingen te doen, binnen een paar uur is ze zonder echte aanleiding gestorven. Dit was zo een akelige ervaring waar ik helemaal alleen voor stond (voor mijn ouders was het een uur rijden om er te komen). Zonder mijn ouders stond ik daar bij dat beestje, vrijwel te wachten tot ze dood ging want niets hielp.
Ik weet dat het met Lotje allemaal anders gaat lopen, als het goed is zal lotje gewoon vredig gaan slapen maar ik weet niet of ik er bij wil zijn of niet. Van 1 kant wil ik het niet, vond het toen met het andere hondje ook te akelig maar het is niet iets wat je over kan doen, wat nou als ik spijt krijg?

Ik weet dat jullie deze beslissing niet voor mij kunnen maken maar misschien hebben jullie goede tips of ervaringen om te delen

Alvast bedankt

**Geplaatst**: 04-08-11 18:44

Re: Wat is wijsheid?

Geplaatst: 04-08-11 18:44

Het blijft een vreselijk iets. Ik zou meegaan, voor je eigen rust maar ook voor je mams. Zoiets moet je niet alleen doen...... Heel veel sterkte! Ook al zijn ze oud het blijft de naarste beslissing die je ooit voor je trouwe maatje kunt/moet maken.

**Geplaatst**: 04-08-11 18:49

Geplaatst: 04-08-11 18:49

Ik weet niet wat er met jullie andere hondje is gebeurd tijdens de vakantie, maar het moet een vervelende en trieste ervaring voor je geweest zijn, dat komt ook duidelijk naar voren in je openingspost.
Wat jezelf ook al aangaf, dit is een totaal andere situatie, je kunt je er een beetje op voorbereiden en je bent niet alleen.
Ik denk dat hoe triest het ook zal zijn een ervaring is om je eerdere 'trauma' te verwerken.....ik ben bij verschillende honden geweest ten tijden van inslapen en is er maar eentje die me erg bijgebleven is, dat ging niet helemaal zoals het moet, zeg maar.
Een hele nare ervaring waar ik het behoorlijk moeilijk mee gehad, als je een kundige ervaren DA hebt en deze doet het netjes dan is de kans dat het goed gaat erg groot.

Misschien wil je in de toekomst ooit zelf een hond als je niet meer thuis woont dan wil je daar denk ik ook graag bij zijn als deze op een gegeven moment ingeslapen wordt.
Als eigenaar van een hond welke jaren hebt gehad is vaak belangrijk om er ook voor de hond te zijn als deze dood gaat, vaak is het moeilijker om dit aan een ander over te laten, ook voor de hond.
Het zou voor jou denk ik erg vervelend zijn als je niet over het eerder opgelopen 'trauma' heen komt...met andere woorden probeer je erover heen te zetten en ga met je moeder mee.

Klinkt lekker makkelijk voor mij om dat zo even te zeggen tegen jou, maar zo bedoel ik het niet, ik meen het echt als ik zeg dat een andere ervaring met het overlijden van een hond je sterker maakt voor de toekomst en je een ervaring rijker bent (in positieve zin).

Veel sterkte of nog liever ik hoop dat de medicatie aanslaat.

**Geplaatst**: 04-08-11 18:55

Geplaatst: 04-08-11 18:55

Als een hond wordt ingeslapen dan krijgt hij twee spuitjes, eentje om te verdoven en de laatste dodelijke spuit. Als ze verdooft zijn voelen en merken ze al niks meer, na de laatste spuit glijden ze weg, de da controleert dan of ze echt weg zijn door naar het hart te luisteren.

Bij onze eerste hond ging het heel snel en rustig. Bij onze vorige hond duurde het even voordat hij echt weg was, maar het was niet vervelend. Het erge vond ik dat hij zelf nog niet wilde, maar hij was echt op. Onze eerste hond had het zelf al opgegeven, dat vond ik persoonlijk makkelijker, had er eerder vrede mee.

**Geplaatst**: 04-08-11 18:59

Geplaatst: 04-08-11 18:59

Ik kom ook (helaas) voor deze keuze te staan in korte tijd.. Ik ga wel mee. En dat is omdat het écht mijn trouwste maatje is geweest..

Het enige waar ik bang voor ben is dat ze niet wíl gaan, zo'n gevecht kan ik niet aan zien..

Dus weet je? Ik zou het gewoon doen. Anders krijg je straks spijt, en je kan het nooit meer terugdraaien.

**Geplaatst**: 04-08-11 19:00

Geplaatst: 04-08-11 19:00

He, wat vervelend!
Maar zo te horen, 14 jaar oud is echt heel oud!

Waarschijnlijk zal ze er vrede mee hebben(als ik het zo hoor) en zal het rustig gaan. (ik weet het niet zeker, maar als ik het zo lees).
Ik zou dus meegaan, maar wie ben ik?

**Geplaatst**: 04-08-11 19:01

Geplaatst: 04-08-11 19:01

Ik denk dat het wel goed kan zijn om mee te gaan, dan krijg je een andere ervaring. Het is natuurlijk nooit leuk maar de kans is groot dat dit een stuk vrediger zal gaan. En dat lijkt me voor jezelf wel prettig om dat ook te ervaren.

**Geplaatst**: 04-08-11 19:03

Geplaatst: 04-08-11 19:03

Ik ben twee keer bij het inslapen van onze honden geweest. In eerste instantie twijfelde ik ook of ik wel mee moest gaan, maar ik heb er absoluut nooit spijt van gehad. Mijn honden zijn een leven lang trouwe maatjes geweest, op zo'n belangrijk moment kon ik het naar hen toe niet af laten weten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-08-11 21:21

Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-11 21:21

cissie schreef:
Misschien wil je in de toekomst ooit zelf een hond als je niet meer thuis woont dan wil je daar denk ik ook graag bij zijn als deze op een gegeven moment ingeslapen wordt.
Als eigenaar van een hond welke jaren hebt gehad is vaak belangrijk om er ook voor de hond te zijn als deze dood gaat, vaak is het moeilijker om dit aan een ander over te laten,
Veel sterkte of nog liever ik hoop dat de medicatie aanslaat.

Zo heb ik er eigenlijk nog niet eerder tegenaan gekeken, ik heb zelf namelijk ook een hondje (deze gaat mee uit huis) ze is pas 3 maar zal natuurlijk ook niet eeuwig leven. Het lijkt me inderdaad moeilijker om het dan te doen als ik nu de stap nog niet heb gezet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-08-11 21:22

Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-11 21:22

Het afsluiten heb ik inderdaad ook al overna gedacht en lijkt me een belangrijk iets, in ieder geval heel erg bedankt voor jullie gerust stellende woorden:)

Ook fijn dat sommige van jullie een beetje vertellen hoe het in zijn werk gaat.

**Geplaatst**: 04-08-11 21:33

Re: Wat is wijsheid?

Geplaatst: 04-08-11 21:33

Je moet je er wel zelf oké bij voelen, dat je meegaat.
Bij mijn hond is het heel rustig gegaan, eerst kreeg hij een narcoseprik, en daarvan viel hij in slaap, en toen hij diep in slaap was, heb ik afscheid genomen ook. Ik wilde hem niet dood zien, ben ook niet bij de laatste prik geweest, maar het gedeelte wat hij bewust meemaakte, heb ik hem in mijn armen gehouden, en in slaap gewiegd en gepraat......
Nu nog raakt het mij als ik het vertel, maar ik ben blij dat ik ook bij het laatste deel van zijn leven was. Hij had altijd alles over voor mij, omgekeerd kon ik niet anders. Ik heb er geen spijt van gehad, hij is heel vredig ingeslapen, ik was immers bij hem? Voor hem was het goed zo.

Nomineer dit bericht ×