Geplaatst Het wordt een heel verhaal, maar ik wil het toch graag even neerzetten.
Eergisteren, 20-7-11, is onze kat Simba overleden...
Simba was onze rood/witte kater. We kregen hem al toen hij 8 weken oud was!
Als snel merkten we dat hij heeel erg ondeugend en lief was!
Hij kwam s`avond bij je liggen. Als je weg ging wou die mee, dan volgde hij je helemaal en liep weer met je mee terug!
Als mijn vader boodschappe uit de auto ging halen, klom meneer de auto in en ging in alle hoeken en gaten waar die in paste!
Hij moest persee op mijn huiswerk liggen, of voor de deur
Als we aan het eten waren wou meneer ook altijd een hapje. Of als we kipfilet gingen snijden dan pakte hij van het aanrecht, of hij bediende zich zelf en maakte de koelkast open, kort om super kat!maar helaas,
2-3 maanden terug, was Simba s`avonds niet binnen gekomen. en aangezien hij normaal altijd binnenslaapt is mijn vader hem gaan zoeken.
achter op het pleintje hoorde hij gemauw van Simba. Uitendelijk heeft hij hem gevonden, onder een geparkeerde auto want het regende.
Hij kwam niet naar mijn vader toe dus hij heeft hem er onder uit gehaald. Wat bleek: Simba kon niet meer lopen en ademde heel erg raar en snel, hij was erg benauwd.
De dag erna zijn we gelijk naar de dierenarts geweest. We hebben gevraagd om foto`s maar de dierenarts wilde deze niet maken!
hij heeft pijnstillers en nog wat medicijnen gekregen. Die hebben we hem ook gegeven.
Na een tijdje ging het niet beter en zijn we nog een keer gegaan weer wilde hij geen foto`s maken, maar hij zei wel dat waarsch. zijn bekken gebroken waren en dat dit wel een half jaar of langer kon duren voordat het helemaal goed was.
Een paar dagen later kon Simba ook niet meer plassen, en hij at ook nauwelijks meer. hij woog nog maar 2 kilo, we waren bang dat hij het niet zou halen.
Weer zijn we terug gegaan. We hebben speciaal voer gekregen en weer gevraagd om foto`s. en weer wou hij ze niet maken
Na een lange tijd begon Simba wat opte knappen, hij at weer wat, kon weer plassen en kon beter lopen. Langzaam aan werd hij `beter`.
Hij kreeg zijn gekke uurtje weer, en heeft laatst zelfs zijn eigen vogeltje gevangen!
Hij ademde nog wel een beetje appart, ik heb dat ook nog vaak tegen mijn vader gezegd. Maar eigenlijk ging het heel goed, hij had (bijna) geen last meer van zijn gebroken bekken en hij zag het weer helemaal zitten! Tot eergisteren
Mijn vader wilt Simba s`ochtends zijn eten geven, en normaal staat hij al voor de deur! Nu was hij nergens? Dus mijn vader roepen, maar hij kwam niet. Dus maar gaan zoeken in de schuur (daar staat zn eten en kattenbak, schuur zit vast aan het huis bij de gang)
en hij had m weer gevonden, helemaal achter in de hoek van de schuur onder de werkbank helemaal hard en koud
Simba was dood
Hij heeft hem in een kleed gewikkeld en mij en mijn zus opgebeld. we zijn meteen gekomen...we hebben met zn alle staan huilen en hem geaait.
daarna is hij begraven.. Hij mocht maar 14 maanden worden, het was zo`n lieve kat, hij hoorde echt bij onze familie, het is nu zo leeg zonder hem. er is gewoon een famielielid weg. ik heb steeds het gevoel dat hij weer al over zijn lippen likkend door het kattenluikje komt met zn nieuwschierige hoofdje, en bij ons op schoot komt uitbuiken.. Maar dat is niet zo..
ik kan ook helemaal niet geloven dat hij er niet meer is, al heb ik hem zelf gezien toen hij dood was.. toen simba overleden was:
http://yfrog.com/khs2sgqj
Als tranen een trap konden bouwen en herinnering een brug, dan klom ik naar de hemel en haalde ik je terug!
We missen je
Hij heeft nu geen pijn meer, rust zacht schatje!
Simba en zijngekke buien:
als kitten toen hij net bij ons was:
http://tinypic.com/player.php?v=10yglj5&s=6
sorry als het verkeerd staat en sorry dat het zo lang was....
