Afgelopen zaterdag hebben mijn vriend en ik een allerliefst kitten opgehaald uit het asiel. Hij is zonder moeder of broertjes of zusjes gevonden toen hij ca. 6 weken oud was. Daarna heeft hij 4 weken in een gastgezin gezeten, waarna hij naar het asiel ging, alwaar hij is gecastreerd en geënt en dergelijke. Zaterdag hebben wij hem dus opgehaald. Daar hadden ze hem Flipover genoemd, wij hebben hem Kemba genoemd
(voor de Magic kenners: ja dat is van die ene kaart, ja we weten dat dat karakter eigenlijk een vrouwelijke katachtige is, maar we vonden het een mooie naam, shhht
)Nu is het zo dat mijn vriend al twee katten en een hond thuis had. Op dit moment gaat het niet zo heel goed, vandaar dat ik graag wat ervaringen van anderen hoor.
Even een schetsje van de situatie:
June: kat van ong. 9 jaar, vrij moederlijk karakter, is vrij passief. Ze tolereert Kemba in de buurt, maar niet te dicht en niet te lang. Ze gebruikt ook nog steeds de kattenmeubeltjes die Kemba nu ook gebruikt (en die dus naar hem zouden moeten ruiken). In het begin moest ze echt niets van hem hebben, nu reageert ze alleen als hij echt heel dicht in de buurt is. Ze zoekt hem niet op.
Phoebe: is compleet vergeten dat June over haar gemoederd heeft toen ze doodziek was als kitten. Ze is behoorlijk jaloers, maar wel erg lief tegen mensen. Ze is ongeveer 8 jaar. 9 van de 10 keer dat ze June tegenkomt blaast ze of haalt ze uit (ze zoeken elkaar verder niet op, alleen als ze elkaar bijvoorbeeld tegenkomen als de één naar binnen gaat en de ander naar buiten). Wel zoekt ze de hond regelmatig op om kopjes te geven. Tegen Kemba gromt ze als ze hem ziet, maar ze zoekt hem ook niet op. Zij is iets vaker te vinden op haar eigen plekje in de vensterbank sinds Kemba er is.
Beide katten gaan (veel) naar buiten, ik weet niet zeker of ze dat nu vaker doen dan normaal. Heb het idee van wel, maar normaal let je er natuurlijk niet zo op.
Fannie: een gevaarte van een kruising tussen een Mechelse herder en een Ierse wolfshond. Dominant van karakter maar is heel vriendelijk tegen de katten. Bij Kemba is ze heel nieuwsgierig, rustig en geduldig, ze zoekt hem veel op om dat vreemde beestje te bestuderen, maar Kemba haalt steevast uit naar haar. Ze is er echter niet zichtbaar door aangeslagen: als hij heeft uitgehaald loopt ze gewoon loom kwispelend verder. Ze is een oudje, ongeveer 8 jaar. We vermoeden dat ze dementeert
(omdat ze hem steeds weer opzoekt)En dan tenslotte, Kemba: hij heeft weinig boodschap aan het grommen van Phoebe, alleen als ze dichtbij zijn lijkt hij geïntimideerd. Hij haalt uit naar Fannie, maar we denken dat dat simpelweg is omdat hij nog nooit een hond heeft gezien, en zo'n grote hond natuurlijk best eng is voor zo'n kleintje. Hij staat haar iets dichterbij toe dan eerst, maar nog steeds vind hij haar aandacht niet leuk. June zoekt hij soms op, volgens mij wil hij erg graag vriendjes met haar zijn. We denken dat dit wel goedkomt als we het tijd geven.
Een heel verhaal
Maar hopelijk heeft iemand hier goede adviezen voor ons! Alvast bedankt! (ITP coming soon
) 