
Ze kende niet veel ,verstopte zich grotendeels onder de bank en toen we haar ophaalden, beet ze ze zelfs mijn dochtertje van toen 2 jaar, omdat die bij haar onder de tafel kroop. Ze kende geen kinderen....toch hebben we haar meegenomen.
En dat was een prima keus. Bijten heeft ze nooit meer gedaan, helemaal niet toen ze doorhad dat kinderen best heel leuk waren.

http://img.photobucket.com/albums/v137/ ... ollie5.jpg
Ach, het was zo'n lief en ondeugend beestje, heb ik die rommel gemaakt? Nee hoor, ik heb helemaal niet in de prullenbak gezeten.....:
http://img.photobucket.com/albums/v137/ ... lie3-1.jpg
Maar helaas, aan alles komt een eind, zo ook aan het leven van Mollie. Ze werd ouder en ouder en ze werd ook duidelijk minder, we wisten dat het er aan zat te komen. Gisteravond is het dan gebeurd, ze is toch nog plots overleden, ik vond haar haar in haar mand....ze was 15 jaar.....
Mollie, je was een superhondje voor ons, we hebben van je genoten. Nu is het jouw beurt, rust zacht en pas een beetje op mijn andere vriendjes daarboven...
http://img.photobucket.com/albums/v137/ ... lie1-2.jpg
Je zult Mollie missen maar op een andere manier ermee omgaan, meer met een glimlach op je gezicht