Geplaatst Dit gezwel zijn hapjes van genomen door de internist in april en dit leek goedaardig, toch konden ze niet uitsluiten dat er niet meer aan de hand was.
Door zijn veel te lage albumine kon hij ook niet zo maar geopereerd worden.
We moesten eerst die waarde redelijk op peil krijgen en dan zou een volgende stap bekeken worden, helaas is het zover niet meer gekomen
Het is nog zo vers en de tranen rollen over mijn wangen, maar ik vind zoiets van me afschrijven erg prettig!!!
Onze jack russel was al een tijd lang ziek, we hebben hem letterlijk binnenste buiten laten keren, maar helaas heeft het niet mogen baten.
Nooit was hij ziek en het was een sterke hond, tot januari, sindsdien was het ook niet meer de hond die het vroeger was.
Toch genoot hij nog van alles, zo zijn we precies een maand geleden nog een paar dagen naar zeewolde geweest, lekker aan het water.
Toch heeft mijn voorgevoel altijd gezegd dat Caylo erg ziek was, maar hij toonde dit niet, daarvoor was hij te sterk en trots.
Donderdag ging als alle dagen er was geen vuiltje aan de lucht en besloot 's middags effe lekker met ze naar ool naar het water te gaan.
Hij wist al toen ik de bal en een handdoek pakte hoe laat het was en was helemaal gek.
Ook in de auto was hij door het dolle heen.
Toen ik hem uit de auto liet rende hij vlug naar het water maar kwam weer terug voor zijn bal.
Ik wil de bal in het water gooien en Caylo stort in, ik probeerde hem nog rechtop te zetten maar dat ging niet.
Het zag er vreemd uit en hij ging zitten om te poepen om vervolgens weer om te kiepen.
Toen heb ik meteen de da gebeld waar ik meteen naartoe kon.
Na hem een flink stuk te hebben gedragen in de auto en gaan.
Maar wat ik nooit verwacht had gebeurde en toen ik hem uit de auto wilde halen was hij al gestorven.
Hij blies nog twee keer de adem uit en dat was het dan.
Wat het nou is geweest kunnen we niet met zekerheid zeggen, de dierenarts en ik zelf denken dat het zijn hart was dat het begaf.
Aangezien zijn tong helemaal blauw was.
Een ding staat als een paal boven water en dat is dat deze hond zieker was dan hij aangaf.
Ik moet gaan beseffen dat het voor hem waarschijnlijk zo beter is, maar ja dat wil der nog niet in.
We konden niet meer voor hem doen en uiteindelijk als zijn klachten erger ware geworden hadden we toch een zware beslissing moeten maken.
Alleen dit is zo bizar snel gegaan, dat het gewoon raar is.
Zo loop je bij het water en speelt hij met de bal en zo is hij niet meer.
We hebben Caylo donderdagavond nog naar het crematorium gebracht waar hij vrijdag gecremeerd is.
Hopelijk heeft die arme jongen nu rust en geen pijn meer, maar wat een gemis
Rust zacht lieve Caylo, je was zo'n lief vriendje.
Caylo word uitgestrooit over zee, een mooie plek voor onze waterrat.
ach jee hoe plotseling dat je je vriendje verloren hebt...