Zo´n 3 weken geleden was ik samen met een vriendin, haar hond en mijn hond aan de wandel. We kwamen langs de nodige bananenplantages en zij vraagt mij: ´heb je die arme hond hier wel eens gezien?´ (nee, ze gaan hier echt niet lekker met dieren om). Mijn antwoord was nee, ik heb hem alleen vaak zat gehoord. Wij erheen. Geen volwassen hond te bekennen. 2 puppies in een klein hokje van 1,5x1,5. De lucht was niet te harden. Er lagen vleeskadavers (ideaal voer voor puppies) en bergen stront e.d. Het schemerde, dus we konden niet veel zien.
De volgende dag ben ik weer gegaan, met een bak goed voer erbij en een fles vers water. En toen ben ik echt geschrokken. Op klaar lichte dag kon ik die 2 stakkers goed zien en wat waren ze mager, vies en bang. Hun water was zwart, het stikte van die grote vieze zwart/blauwe vliegen en over de lucht die er in de brandende zon hangt daar valt niet eens wat te zeggen. Extreem, zo´n stank. Diezelfde middag mijn besluit genomen, ik zou ze daar weg halen. Als iemand zo met zijn dieren omgaat verdien je ze niet, ze zouden binnen een week dood zijn gegaan. Dat was zeker.
´s Nachts terug gegaan en ze meegenomen. Het was volle maan, goed zicht, geen problemen. Thuis meteen in bad gedaan met vlooienshampoo en uiteraard goed te eten gegeven en wat liefde en aandacht. De volgende dag zou ik ze wel even naar een opvang brengen, want we hebben al een hond en 1 is genoeg. Vergeet het maar, niemand wilde ze hebben. Helaas zijn er niet echt goede organisaties hier.
Nu heb ik die 2 nog steeds. Ze bivakeren in ons restaurant dat we toch nog aan het opknappen zijn. Overdag buiten, ´s avonds in het toilet. Niet ideaal, maar beter dan wat ze hadden. Ik heb ze direct ontwormd. Ze scheten 3 dagen lang letterlijk wit van de wormen. Gisteren de ontworming herhaald en dat zag er daarna goed uit. Het enige probleem is: ze hebben parvo. Na de eerste diaree met bloed gelijk naar een DA hier gegaan (zijn helaas ook niet zoals in NL) en het was duidelijk. We hebben antibiotica gekregen, meer kunnen we volgens DA niet doen. Onze eigen hond is gelukkig ingeent, dus daar verwachten we geen problemen mee.
Het probleem is nu: het zijn vechters, ze willen. Dus willen wij ze die kans geven. We kopen het beste voer dat te krijgen is, voeren regelmatig kleine porties en als ze het weer eens vertikken om te eten maak ik een papje en dan spuit ik dat gewoon hun mond in. De volgende maaltijd eten ze dan weer wel zelfstandig. Ze poepen een dag goed, en weer een dag beroerd. 2 keer per dag de antibiotica. Het is inmiddels bijna een obsessie voor me, ik wil dat ze groot en sterk worden! Lieve bokkers: wat kan ik nog meer doen! Alle tips zijn welkom maar bedenk wel: de faciliteiten hier in de wereld van dierenartsen zijn niet zoals in NL. Wellicht mensen met ervaring die uitvoerbare tips kunnen geven? De 2 puppies willen, en dus willen wij ook voor ze vechten. Alvast bedankt voor de hulp
Edit: mijn theorie dat ze binnen een week dood zouden gaan klopte trouwens. Na 3 dagen was dat vieze stinkhokje helemaal ingestort. Grote stenen en puin van de berg af. Niet links van het hokje, niet rechts van het hokje, nee, bovenop het hokje. Stond zeer vreemd te kijken toen dat gebeurd was.
Laatst bijgewerkt door Palmera op 04-06-11 22:55, in het totaal 1 keer bewerkt