Geplaatst Ragnildje schreef:Hoihoi mensen.
Deze avond, toen ik om een uur of 19 thuis was, wou ik mijn grasparkietjes in de buitenvoliére even nakijken en voeren.
3 zaten binnen, al smachtend te wachten op hun avondmaaltje
Maar 1tje zat op de grond.
Ik klikte wat met mijn tong, het teken dat ik eraan kwam
Maar hij bleef gewoon zitten, fladderde wat met z'n vleugels en zat weer stil.
Hij had zijn hoofdje helemaal naar beneden hangend, ik dacht meteen dat de andere vogels hem hadden aangevallen ( wat mij best wel sterk leek, want ze kunnen het goed met elkaar vinden, anders had ik ze echt wel uit elkaar gehaald).
Ik heb hem in mijn hand gepakt, hij bleef heel rustig zitten, terwijl hij, als hij gezond is, zich niet eens laat vangen o.i.d.
Dus ik wandel snel naar binnen, doe hem in een doos en leg wat voer op de grond, want ik wou kijken of hij wel eetlust had.
En ja, dat had hij!
Het ging alleen niet zo makkelijk, hij moest zijn hele lichaam op de grond gooien om het eten op te pakken met zijn snaveltje, want hij kon zijn hele nek immers niet bewegen. Hij bleef wel goed op mijn hand zitten, dus echt zwak was hij niet.
Dit ging mij een beetje te ver en ik dacht dat hij zicht te veel pijn zou doen, dus pakte ik hem in mijn linkerhand, en mijn rechterwijsvinger legde ik onder ziijn hoofd zodat zijn nek iets rechter stond.
In mijn rechterhand deed ik wat voer zodat hij beter kon eten.
Omdat ik nog steeds dacht dat hij een spier/wervel/botje verrekt of gebroken had, wou ik met een gaasje een soort verbandje maken.
Dus ik haal het gaas terwijl mijn moeder op het vogeltje let.
Net als ik het gaas om wil doen, zie ik een bolletje in zijn nek... Als ik het beter bekijk blijkt het een TEEK te zijn.
Dus ik wandel vlug naar de badkamer, doe een handdoek in de wasbak, vogel op de handdoek, licht aan, pincent, sterilon, en jawel, de operatie kan beginnen.
De teek heb ik met een kleine moete eruit gehaald, daarna heb ik het goed schoongemaakt met een wattenstaafje en daarna nog sterilon op het tekenbeetje gedaan en aangedrukt met een wattenstaafje.
Na de operatie het beestje op de ''intensive care'' gelegd ( een doosje met een washandje erin).
Eventjes bij laten komen.
Maar meneer was het daar niet mee eens, wou er meteen weer uit, werd opeens véél actiever.
Dus heb ik hem met een bakje water en wat voer op de grond in een kooitje in de woonkamer gezet.
Nu slaapt hij.
Zijn nekje hangt er nog steeds een beetje slapjes bij, maar hij kan zijn nekje wel weer een beetje bewegen!
Ik ben echt heel blij dat het zo afgelopen is, alhoewel het nog steeds spannend is of hij morgenochtend nog springlevend in zijn kooitje zit.
Maar als de teek 1 á 2 centimeter verder zat ( in het midden van zijn hoofdje), zou de teek in zijn brein gezeten hebben.
THANK GOD dat dit niet gebeurd is.
Dus nu wacht ik in volle spanning af en laat ik het diertje even bijkomen van al het gedoe.
Het is ook wat...
Maar ik ben wel trots op 'm dat 'ie zich zo sterk houd!
Ik typ dit verhaaltje omdat ik het even moest melden, aan iemand.
Ik was een paar uurtjes geleden namelijk een béétje (
Heeft iemand dit ook meegemaakt?
Vanmorgen:
Ragnildje schreef:Update:
Deze morgen is Pietje overleden...
Rond een uur of 11 zat hij nog in zijn kooitje, te eten. Ik heb hem nog even gekroeld op z'n hoofdje, daarna ben ik gaan eten.
Na het ontbijt wou ik zijn voer en water verversen, en toen lag hij languit op de grond. Ik dacht dat hij dood was! Maar hij ademde nog, heel zacht...
Ik pakte hem voorzichtig op, hij verzette zich niet.
Ik legde mijn hand met hem erin op een handdoek op mijn kamer, in de zon.
Ik had hem vast, ik huilde van verdriet.
Hij trilde...
Ik voelde zijn hartslag...
Hij ademde nog een keer uit, en toen was het stil...
---
Hij had de hele tijd al een hangend nekje.
Hij werd fitter, probeerde te vliegen, had nog eetlust e.d.
Maar waarschijnlijk heeft hij toch teveel bloedverlies gehad, of zijn weerstand was gewoon te laag...
Ik heb hem begraven in de tuin.
Ik heb foto's, maar die heb ik gemaakt met mijn mobiel, en aangezien ik een ouderwetse Nokia heb kan ik deze niet uploaden.
Lieve Pietje, malle Pietje, ziele Pietje...
Je was een schat. Je was sterk, je hebt voor je veel te korte leventje gevochten.
Lieverd, ik wens je een prachtige tijd toe in het vogelparadijs.
Vlieg maar, krabbel maar, speel maar met vriendjes...
Vaarwel Pietje, ik zal je niet vergeten.
Pietje
??-01-2011 - 01-05-2011
R.I.P. lieverd
