Mijn Schotse Collie is nu 3 jaar en heeft vorige week een spoedcastratie gehad.
Toen we hem adopteerden was hij net de 12 maanden gepasseerd.
Op 18 maanden woog deze flinke kerel 29 kilo.
Toen hij net 2 jaar was kwam mijn eerste teefje erbij.
Toen is hij verdikt naar 33 kilo.
Toen zij stierf is hij afgevallen naar 19 kilo op 3 weken tijd.
Na de adoptie van mijn 2de en 3de teefje is Raki terug naar zijn 29 kilo gegaan.
Sinds een half jaar is hij te weten gekomen dat hij écht man is!
Bij de controle bij de dierenarts 2 maand terug woog hij nog 28 kilo.
Na de eerste loopse teef in de wijk (mijn teven zijn gesterilliseerd) is de miserie begonnen.
Bij een bloedonderzoek 3 weken terug woog hij nog maar 20kilo.
Hij is dus wéér 8 kilo vermagerd op slechts 5 weken tijd!
Hij at altijd héél moeilijk, vlees weigert hij te eten, brokken ook grotendeels.
Nu krijgt hij brokkenvoer met blikvlees wat hij wél eet.
De dierenarts kan niks medisch vinden en we hebben hem dus in allerijl laten castreren,
want zijn testosterongehalte was volgens haar zodanig hoog dat hij zichzelf
nog wel eens ging laten wegteren!
Nu is hij een week geleden gecastreerd en nu momenteel weegt hij 17 kilo
Eten gaat héél moeizaam, hij loopt nog steeds een hele dag van de ene teef naar de andere,
in de tuin loopt hij zichzelf hele dagen voorbij, altijd maar haast haast haast!!!
Iemand enig idee waarmee ik hem nog kan doen eten?
Snoep wilt hij niet, schapevet eet hij niet, vers vlees eet hij een heel klein beetje en laat hij staan,
organen laat hij ook staan, ...
Ik vraag me soms écht af of dit wel een hond is!!!
Mijn dierenarts schrok zich al een hoedje dat hij ondanks zijn anorexialichaam nog zoveel fit en glans heeft!
Ik hoop van harte dat de castratie zeer snel werkt en dat hij hierdoor meer eetlust en vel op zijn beenderen krijgt,
want tot hier toe ziet het er nog steeds niet goed uit



Dan wordt het idd lastig.