Geplaatst ik zal maar bij het begin beginnen. Wij hebben al bijna 2 jaar cavia's, het is begonnen met 2 zeugjes en omdat we ontdekten dat ze beide echte 'rascavias' waren, wilden we graag jonkies. We hebben toen een ras beertje gekocht en die hebben we bij één van de zeugjes gezet. Vol hoop hebben we gewacht maar na een halfjaar waren er nog geen jonkies.
Ondertussen hadden we voor het andere zeugje ook een beertje van iemand geleend en zij kreeg wél 4 mooie jonkies. Toen deze alle 4 verkocht waren kreeg ze een half jaar later weer 3 jonkies van een rasbeertje dat we aangeschaft hadden.
De hoop die we op het eerste zeugje hadden gevestigd waren we allang verloren, we dachten dat ze onvruchtbaar was. We hebben ze gezellig samen bij elkaar in een hok laten zitten, zodat ze niet alleen hoefden. Ondertussen waren we druk bezig met het andere zeugje en haar jongen.
Nou opende ik 2 maanden geleden het hok van het eerste zeugje en het beertje, en ik schrok me een ongeluk: er liepen opeens 2 jonkies bij! De moeder was namelijk heel groot en stevig, waardoor je de jongen tijdens de dracht niet goed kon zien zitten. Wij waren zielsgelukkig met deze kleine, schattige witte diertjes: een beertje en een zeugje. Maar we schrokken ook, want het is niet goed als de jongen geboren worden met de beer er nog bij: dat is heel onrustig omdat de moeder na de geboorte weer bronstig is. we zagen in dat het mogelijk was dat ze meteen weer zwanger zou zijn. dat is natuurlijk niet goed voor haar, 2 geboortes vlak na elkaar. we hoopten maar dat ze niet weer zwanger zou zijn en genoten van de jongen.
6 weken later, toen de jongen alweer verkocht waren, werd ze steeds dikker. Ik vreesde het ergste dat ze weer zwanger zou zijn, en na 1 week was er geen twijfel meer aan. Ik voelde me meteen al schuldig tegenover haar omdat dit haar heel veel kracht zou kosten. Er was voor haar en de jongen ook minder overlevingskans.
Nu zijn de jongen vannacht/vanochtend geboren. Het waren er 5, waarvan er 1 gestorven is.
We weten niet hoe het komt omdat mijn moeder ze ook pas midden op de ochtend zag. Ik voelde me heel schuldig. Ik weet niet precies waarom, ik denk toch omdat ik niet oplettend genoeg was en het had moeten weten toen ze voor de eerste keer zwanger was en de beer vanzelfsprekend een paar weken voor de bevalling weg moeten halen. Misschien was dat niet de reden dat het jong gestorven is, maar als ze niet een 2e keer bevallen was, waren ze er allemaal niet geweest en was hij ook niet gestorven... het is heel dubbel, ik ben blij dat 4 jongen en moeder gezond zijn maar ook verdrietig. nou wil ik jullie vragen wat vinden jullie ervan?
sorry voor het lange verhaal, maar ik moest het kwijt. het klinkt misschien heel aanstellerig of zo, maar zo wil ik helemaal niet overkomen...
groetjes lisa
ik weet niet of het hier goed staat...
)
, welk ras/kleur is het eigenlijk?