Zat ik vorige week op facebook, las ik dat een vriendin van me haar hond heeft ingeschreven voor een nieuw programma op VTM, "SOS hond". Een programma voor honden met gedragsproblemen e.d. Dat leek me onmiddellijk wat voor mijn hond Noia
Dus vroeg ik aan m'n moeder of ik dr mocht inschrijven. Nu is m'n stiefpa helemaal niet voor dat soort dingen, maar mams zei toch ja. Met de gedachte dat ze ons toch niet in hun programma zouden willen. Dus heb ik ons vorige vrijdag ingeschreven

Haal ik tijdens m'n pauze m'n gsm uit m'n locker: 2 gemiste oproepen & 1 voicemailbericht. Of ik wou terug bellen, ivm met de inschrijving van Noia
Erg vriendelijke man, hij zei dat het een interessant -en ernstig- probleem was. Ja, anders had ik dr ook niet ingeschreven =D
Of ze morgen al mogen komen filmen? Tuurlijk zeg ik!
Mams door het dolle heen, die wou al ontzettend lang soortgelijke hulp voor Noia, maar stiefpa werkte steeds tegen. Tot ik zei "ohja, ze komen morgen". Ze viel zowat van dr stoel. "Maar jij zegt het tegen je stiefpa hoor, en hoop maar niet te hard dat ie't gaat toelaten". Ik helemaal in de stress, want stiefpa is ontzettend onvoorspelbaar. Schat van een vent hoor, zou hem echt nooit ruilen tegen een ander! Maar o zo koppig
Gelukkig kom ik enorm goed met hem overweg, en toen ie belde heb ik verteld dat ik Noia had ingeschreven, dat mams dit wist; en dat ze Noia graag willen zien. "Moet je dan helemaal naar Brussel met dr?" (ze durft niet in de auto, stel je voor
) "Nee hoor, ze willen hier komen filmen.. Morgen.." Schiet ie in de lach, "Veel plezier, maar jij maakt de hele week het huis schoon!" Ik wist wel dat ik zijn favorietje was
Mams verschoot zich een bult, die had een heel andere reactie verwacht. Maar goed, ik hoop dat alles goed gaat, en dat ze Noia echt kunnen helpen. Zou geweldig zijn voor dr. Ik hoop alleen dat ze niet gaat lopen van de camera..
), hoe ze van het laddertje in de keuken ging lopen (ding wordt meermaals per dag gebruikt, ik en mams zijn nogal klein



