Een hond die bang (maar wel héél lief en zachtaardig is) is doordat ze niet gesocialiseerd is.. Komt dat nog goed?? Soms kijk ik op sites waar ze mensen zoeken voor 2e kans honden Daar staat een kruising collie ( x herder?) op en ben spontaan verliefd geworden Ze is 3 jaar en kan met alles en iedereen opschieten maar voor (vooral vreemde) mensen is ze doodsbang Aan de riem lopen snapt ze ook niets van Ws is ze een erfhond geweest die weinig contacten heeft gehad
Zou dit met de juiste training en begeleiding nog goedkomen?? Wie heeft daar ervaring mee?
nikkigioa
Berichten: 2496
Geregistreerd: 23-06-03
Woonplaats: Lisse
Geplaatst: 27-06-10 23:31
Hier iemand met ervaring met een angstige border collie x pyreneese herder. Onze Attila is wèl goed gesocialiseerd, maar is extreem bang voor alles en iedereen wat hij niet kent. Wij hebben hem al vanaf 9 weken en hoogstwaarschijnlijk is hij in zijn hele vroege puppytijd ingeprent om bang te zijn. Zijn moeder is een border collie waarbij de socialisatiefase niet goed verlopen is (broodfok..?). Zij heeft haar pups dus eigenlijk "het slechte" voorbeeld gegeven, waardoor onze Attila erg bang is. Vergelijkbaar met zijn moeder.
Hij is goed met andere honden, de angst beperkt zich echt tot vreemde mensen. Vooral mensen die dominantie uitstralen zijn eng. Vreemden kunnen hem niet aanhalen, de trainer van de gehoorzaamheidstrainingen kon hem bijvoorbeeld pas na 30 bijeenkomsten iets lekkers geven! Hij raakt in blinde paniek als mensen/fietsers/motors te dichtbij komen (trillen, plas laten lopen) en wordt erg nerveus als mensen op visite komen. Zijn sterke punten zijn zijn begrip en nieuwsgierigheid, vooral dit laatste wint het altijd van zijn angst. Na ongeveer 3 uur "de kat uit de boom kijken" kan hij ineens helemaal fan van de "enge vreemde" zijn. En dan is het echt de allerliefste en klefste hond die er is!!! op schoot zitten, bij je liggen, knuffelen... tot het irritante aan toe, haha!
Tevens hebben we door middel van gehoorzaamheidscursussen, behendigheidstrainingen, schapendrijven, etc. zijn zelfvertrouwen iets kunnen vergroten. Hij is nu vijf jaar en als ik de afgelopen jaren bekijk zie ik toch wel een (voorzichtige) stijgende lijn. Ook kunnen wij zelf nu wat makkelijker met zijn angst omgaan. Ik schroom bijvoorbeeld niet om tegen mensen te zeggen dat ze hem moeten negeren, als ze willen dat hij uiteindelijk een kijkje bij hun komt nemen.
Verder doen wij gewoon met onze hond, wat we met iedere andere hond zouden doen. Het is misschien een beetje zielig omdat hij zo bang is, maar hij gaat gewoon mee het restaurant in, mee naar het strand, op vakantie, etc. Eigenlijk neem ik hem overal mee naartoe... Zijn angst zal nooit weggaan (hoe graag ik het ook zou willen) en het zal nooit een allemansvriend worden. Het is voor mij best moeilijk geweest om dit te accepteren en nog steeds is zo'n bange hond wel eens lastig (niemand behalve onze moeders kunnen op hem passen bijvoorbeeld. Zo is hij wel eens op een vakantiepension speciaal voor angstige border collies geweest, maar daar ontsnapte hij. Gevolg: vakantie afgeblazen, paniek, grote zoekactie op de Veluwe!!! wat een hel!!! Gelukkig na 5 dagen teruggevonden....60 km verder). Toch/juist is Attila mijn beste vriendje en kan me geen leven zonder hem voorstellen. Ik zou je dan ook zeker niet willen ontmoedigen om het met deze hond te proberen. Maar verwacht niet dat het makkelijk wordt (en als het dat wel gaat, hoe fijn is dat!). Ik zou bovendien geen verwachting koesteren dat de angst over gaat, maar hoe fantastisch zou het zijn als ze een bijna perfecte huishond zou worden bijvoorbeeld?
bnb
Berichten: 540
Geregistreerd: 03-07-06
Woonplaats: Chaam
Geplaatst: 28-06-10 15:34
Hoi Karin,
wat goed van je dat je weer voor een 'tweedehandsje' gaat!!!!! Tuurlijk komt dat goed!!!! Er is bijna geen hond die niet goed komt die zo'n lief karakter heeft! Geef haar de tijd en liefde in overvloed en laat haar wat ruimte en dwing haar tot niets, dan zul je zien hoe snal dat nog gaat! Je moet alleen haar met rust laten en haar laten komen en als zij het vertrouwen in jullie heeft komt dat met 'vreemde' mensen ook wel. Zij is nog maar drie en heeft alle tijd om haar verleden te kunnen vergeten!! Geduld en liefde zijn de sleutelwoorden in deze, daar bereik je bijna alles mee!! Ik hoop dat je het gaat doen en ik wens je heel veel succes!!!
Betty.
TinkerTreas
Berichten: 4354
Geregistreerd: 03-08-04
Geplaatst: 29-06-10 16:55
Ik heb ook een angstige hond. Ik kreeg haar toen ze 11 maanden was, inmiddels is ze 3. De angst zal er bij haar nooit helemaal uit gaan, maar ze is wel enorm verbeterd. Vreemde mensen, honden en dingen zal ze nooit van gaan houden. Maar als ze iets eenmaal kent slaat ze helemaal om en is het een enthousiaste drukke knuffelkont. Het is nooit een makkelijke hond geweest, zal ze ook nooit worden, maar wel een van de trouwste honden die ik ken. Ik doe verschillende trainingen me haar, wat ze erg goed doet en erg leuk vind. Maar het zal nooit een 100% stabiele hond worden. Succes met je keuze.
Ja, het kan absoluut goed komen, je moet wel weten wat je doet, maar het kan zeker
unamie
Berichten: 7384
Geregistreerd: 08-08-04
Woonplaats: BOLLENSTREEK
Geplaatst door de TopicStarter: 29-06-10 22:37
Heel erg bedankt voor jullie reacties Wat is uit de reacties (ook op het hondenforum) begrijp is de kans vrij groot is dat het nooit een "normale" hond word Ik ga er even over nadenken..