zondagavond een zwerfkat gezien bij ons huis, twee glimmende ogen die vanonder een auto keken recht in de koplampen van mijn auto.
woesh, kat weg.
Wetende dat ons kelderraam altijd op een kier staat toch maar eens gaan checken in de kelder.
Geen poezie te vinden.
voor de zekerheid toch maar een bakje water en een klein beetje brokjes neergepland. En jawadde, bij de eerstvolgende checkup, bakjes leeg.
De zaklamp erbij en na een zoektocht, tadaaaaaa. En grappig uitziend schilpadje of lapjeskatje, ben eigenlijk niet zeker.
Ze heeft een ietwat eigenaardig loopje.
Proberen vriendjes maken, lekker rustig er naartoe proberen gaan.
Ze grolde en blies wel wat maar dat is toch logisch als je op vreemd terrein bent en er komt een eng iemand op je af.
toen ze onder een rek zat heb ik voorzichtig een stokje genomen om te testen of ze zou slaan of bijten als ik ze zou aanraken.
Dat was niet het geval dus ik heel behoedzaam zachtjes mijn hand, gesloten, haar richting uit gebracht.
Ik kon ze zachtjes kroelen en wat aaien. Ik kon zelfs zachtjes haar nekvel grijpen en lichtjes trekken om haar uit het rek te krijgen.
Na een aantal tellen was mevrouw blijkbaar opgelucht en kwam ze zelfs kopjes geven en aaitjes vragen???
oke, water bijgevuld en nog een beetje eten gegeven.
een aantal uren later kon ik opnieuw beginnen
moest haar weer opjagen en klem zetten voor ik iets kon ondernemen.Heb haar ook kunnen oppakken, en jongens dat kleine magere zwerfkatje weegt me toch wel iets meer dan ik verwacht.
Ik zachtjes aan gevoeld aan haar buik, maar ja, ken er eigenlijk niets van...
ze heeft me een kleine beet gegeven, mijn eigen schuld, en ging er weer vandoor.
Ben maar eerst het wondje gaan verzorgen want een kattebek is nu niet bepaald het meest steriele wapen

(Heb gemerkt dat ze echt niet van de kwaaiste is, ze slaat alleen maar als ze echt in het nauw zit en je heel erg bruusk doet)
Nu heb ik ze wederom vanonder een rek moeten "jagen". Ze was kwaaier dan de dagen ervoor. Heb het stakkertje in een reismandje gekregen en ik zal haar maar naar een asiel brengen zeker?
Haar toekomst ziet er denk niet rooskleurig uit maar ik kan ze onmogelijk zelf houden omdat ik al een kat heb.
een foto van het sukkeltje:

ze blijft er al bij al heel erg rustig, bijna stoïcijns zelfs, onder dus ze is wel degelijk mensen gewend geweest (op zijn minst)
ik voelde bij het oppakken wel ruggengraat en ribben.