
In november stierf mijn 2 jarige kattin aan leukemie en aids. Omdat mij katertje van toen 4 maand enorm verdriet had (niet eten, drinken, niet spelen etc) besloten we al snel om er een andere kat bij te nemen.
Toen overal info gevraagd over wat best samen zou gaan en na een tijd kwam het uit op een gecastreerde kater van het asiel. De eerste 2 maanden ging het supergoed, tot mijn jongste katertje ook gecastreerd werd op leeftijd van 8 maand.
Sinsdien vechten die twee de plukken haar van elkaar om vervolgens lekker bij elkaar in de krul in slaap te vallen (kater uit het asiel is nu 2.5 jaar). Maar JANKEN dat ze doen! Echt hele dagen en nachten door! Ik word er bijna gek van! Slapen moeten we niet meer doen want van zodra de kat begint te janken, blaft de hond de pannen van het dak!
Wegdoen is GEEN optie, wegens emotionele waarde

Maar kan ik er niet voor zorgen dat ze het wat stiller houden
En nee, natuurlijk bedoel ik dat niet serieus maar ik zou niet weten wat je anders kon doen. 
) dus ik bepaal wanneer het tijd is om te kletsen en dat is niet midden in de nacht