Geplaatst Op het werk werdt me al meerdere malen verteld door de rokers dat er buiten een zwervertje rond liep die steeds om eten kwam bedelen. Ze vertelde MIJ dit steeds omdat ze wisten dat ik de cursus HKB deed en ik dus misschien wel wist om hier wat aan te doen
maar zelf ging het bij mij oor in oor uit. Want zelf had ik die 'm nog nooit gezien,..Op een Woensdagavond had ik een halve dag vrij genomen en was dus om 18:00 al klaar met werken (avonddienst). Toen ik buiten kwam liep er een schatig cypers poesje naar me toe, maar schoot gelijk weer achteruit toen ik 'm aandacht wilde geven. Ik had nog wat brood in m'n trommel zitten, en dacht 'm daar wel mee te kunnen lokken. En inderdaad,..de stukjes werden opgeschrokt en ze kwam steeds weer iets dichterbij. Maar ze had duidelijk nog niet veel contact gehad met mensen, en liet me dan ook nóg dichtbij komen.
Vanuit de camera buiten had de bewaking mij gezien en die kwam later ook naar buiten, met de vraag of ik 'm misschien kon vangen omdat hij al 2 weken rondliep en het veel te gevaarlijk was met al die vrachtwagens op het erf. Ik belde het dierenpension waar ik stage liep en die maar 2 km verderop zat, met de vraag of ik een reismandje kon lenen. Dat was geen probleem en heb er toen gelijk maar wat brokjes in gedaan om het gemakkelijk te maken.
Eenmaal terug was ze verdwenen en had de hoop al weer opgegeven,...tot ik haar ineens weer zag en heb gelijk de mand op de grond gezet. De lekkere lucht van de brokjes kwam haar te gemoed en na een paar keer twijfelen zat ze uiteindelijk achterin de mand waar de brokjes lagen. Ik maakte snel de mand dicht en liet met tevredenheid mijn vangst aan de bewaking zien. Maar wat ik me alleen niet had gerealiseerd wat dat het inmiddels al 19:00 was en de asiels natuurlijk al dicht zaten.
Ik besloot haar toen maar voor een dag in huis te houden en het eerlijk aan de huurbaas te vertellen, met de afspraak dat ik haar snel naar het asiel zou brengen. De huurbaas keek teleurgesteld naar beneden bij het verhaal en zei ten slotte; nou, jullie hebben het er al zo vaak over gehad,...nou mag je 'm houden ook,..
En dat had ik natuurlijk niet verwacht, dus ik was helemaal gelukkig en mijn avond kon niet meer stuk!! Eindelijk een eigen poes!! 
Kort daarna ben ik met haar naar de dierenarts gegaan, waar ze geschat werdt op 5 maanden en er ook koorts werdt geconstateerd waardoor ze nog niet geënt kon worden.
Wel heeft ze gelijk een wormenkuur gekregen en, aangezien ze ook constant diaree had, een kuur om de diaree te stoppen. De diaree was helaas na die kuur nog steeds niet over en hebben toen een Giardiatest laten doen. Deze bleek gelukkig negatief te zijn en dus kregen we een Probiotica mee. Een pot Darm Clear om te kijken of ze het daar beter op zou doen.
Nu inmiddels 5 maanden verder en het gaat super met onze puber. Ze zal wel voor de rest van haar leven de Darm Clear moeten krijgen in combinatie van speciale voeding, maar is daarnaast helemaal gesetteld in ons kleine huisje en zal straks met ons mee verhuizen naar ons eerste eigen huis waar ze na een paar weken ook de buitenwereld mag gaan verkenen.
En omdat ze toch altijd nog niets moet hebben van vreemde hebben we haar Shy genoemd:
De eerste dag bij ons, hier kun je goed zien dat ze wat ziekjes was:
Naarmate ze er eenmaal wat langer was kwam ze ook lekker los:
En later kwamen natuurlijk ook de streken,..we hielden geen onderzetters meer over:
En nu komt ze 's avonds ook graag op schoot:
).
'. 
. Mooie poes hoor,ik hoop dat jullie veel plezier met elkaar hebben. 
