Geplaatst: 16-05-10 13:01 Ik kocht haar (en haar zusje Ander) toen ik net verhuisd was. Ik voelde me eenzaam en wat werkt beter dan rattenknuffeltherapie?
Juni 2007
Een was een vrolijk en erg makkelijk ratje. Altijd lief tegen andere ratten, ze vond alles best. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, en ruim een jaar lang zat ze in dit gezellige groepje:
(Een linksboven, met Ziamees, Ander, Inieminie en Pukkie.)
Eten was haar grote hobby, hier een spaghettigevecht met Inieminie.
September 2009, na een tumorverwijdering. Hoewel ze toen al 'oud' was en zusje Ander al overleden was wist ik dat ze nog sterk genoeg was om een operatie te kunnen ondergaan.
Ook Pukkie overleed (veel te jong) en de overgebleven oudjes Een, Ziamees en Inieminie verhuisden door de beginnende achterhandsverlamming van Een naar een kleinere kooi. De grote kooi had alweer nieuwe bewoners en Een was niet te beroerd om te moederen over de kleintjes tijdens het loslopen.
Ziamees overleed in januari en zo kwam het dat Inieminie en Een alleen nog gezelschap aan elkaar hadden. Een scharrelde nog vrolijk rond, maar ze werd wel zienderogen oud.
Hoe graag ik haar ook veel langer bij me had willen hebben, ik wist dat ik de knoop door moest hakken... Of dit het juiste moment was zal ik nooit weten, ik weet alleen dat ik mijn best heb gedaan om haar een goed leven te geven en haar niet te laten lijden. Vrijdag heb ik haar laten gaan, uiteraard niet zonder Inieminie. Die lieverd heeft er tot het laatste moment bij gezeten, zo zielig.
(er komt uiteraard nieuw gezelschap voor haar, ze hoeft niet alleen te blijven)
Dag lieve Een, bedankt voor je liefde en gezelligheid. Zoveel knuffels en leuke momenten samen... Ik ga je vreselijk missen.
April 2007 - 14 Mei 2010
Sterkte, hoor! 
