
Onze schotse collie reu van nu 2 jaar maakt ons de laatste tijden behoorlijk gek met zijn geblaf en gehuil hele dagen door!
Overdag blijft het bij blaffen, naar een zonnestraal, een blaadje, een grassprietje dat beweegt, naar elke mens die voorbij wandelt, naar de boer, naar de koetjes. En als ik hem in huis hou met de gordijnen dicht blaft hij naar elk stofje en elk geluid dat hij hoort.
Om 24u wordt het dan even stil, en om 2u 's nachts begint hij zo mooi te huilen... Ahum... Met af en toe een blaf er tussendoor.
Medisch is er niets mis buiten lichte reflux, maar dat heeft daar geen invloed op. Hij heeft een teefje zitten waar hij continu bijkan, dus alleen is hij ook niet. Hij gaat elke dag buiten van 7u tot 24u en heeft in die tussentijd beschikking over het hele huis en de hele tuin, waar hij ook contact heeft van de teef met de buren.
We zijn al naar de hondenschool geweest, gedragstherapeuten, psychische therapeuten, muilkorf, schrikband, binnenhouden, buitenhouden, erop reageren, hem negeren (ik spreek dus al over een hele tijd welteverstaan!) maar niets helpt. Hij is niet gecastreerd, maar heeft wel een castratie ampul in zijn lichaam zitten om te zien hoe hij reageert zijnde gecastreerd. De therapeuten zien in hem ook gewoon een overactieve hond met een extreem hoog waakgehalte.
Hij wordt 4x per dag uitgelaten (halve uurtjes), voor de rest loopt hij in de tuin met een windhond! Dus lopen gegarandeerd! En elke dag mag hij nog eens een uur mee naar de wei om zich daar volledig uit te leven.
Waar zit dit probleem toch?
Ik krijg 's nachts boze buren aan de deur, ze kloppen op de muren, en zijn ondertussen al naar de politie geweest en hebben klacht neergelegd. Die zijn dan komen kijken en zeggen 'tja, een hond is een hond, maar na een paar waarschuwingen kan het wel eens zijn dat we hem komen halen'.
1 iemand zei stembanden oversnijden, maar dat vind ik wel erg ver gaan.