Geplaatst 
Ik was heerlijk een lange wandeling aan het maken met mn hond, toen ik thuis kwam zat er opeens een klein hondje bij ons achter thuis, soort van shi tzu, Dus ik snel onze hond naar binnen gedaan en naar het kleine hondje gegaan.
Ik kon em gelijk aaien en heb em opgepakt, wat een schatje...
Toen ben ik rondjes gaan lopen, iemand die zn schatje kwijt is, moet toch wel aan het zoeken zijn ( dacht k )
Nou ik zag totaal niemand, ik heb bij mensen aan gebeld maar niemand wist van wie dat hondje was, ik had em ook nog nooit eerder gezien.
Onze achter buren zijn een soort van ''slobbers'' en ik wist dat zij een klein hondje hadden, maar niet wat voor hondje.
Dus daar ben ik heen gegaan, ik wist dat ze thuis waren want k zag hun zitten.
Aanbellen, deden niet open, op het raam kloppen, deden niet open....
Dus toen maar verder gegaan.
Uiteindelijk nog een keer naar die ene mensen gegaan, want k vond het raar dat ze niet open deden.
Ik heb er net zo lang gestaan tot dat ze open deden, en ja hoor, uit eindelijk deden ze open.
Ja het hondje was van hun, ik had het hondje nog steeds op me arm, dus ik dacht ik geef em aan haar zodat ze em op de arm kan krijgen.
Maar nee, mevrouw pakte het hondje in de nekvel, het hondje keek zo zielig toen die vrouw hem pakte.
Zielig beestje....en toen deed ze de deur weer dicht
Geen dankjewel of iets
Toen viel mijn mond echt open.... 
. 
wie weet denken ze er dan wel beter om 