Ik ben 1 van de gelukkige hondeneigenaren die vlakbij een heel groot losloopgebied woont! Heerlijk, vooral voor mijn kleine drukke Sproet.
Oftewel deze meneer. [BB] Tips/oplossing 100% zindelijk krijgen? (na dat topic had meneer ineens door hoe hij helemaal zindelijk werd trouwens, dus probleem opgelost
)Elke dag komen wij honden tegen, sommigen waarmee hij goed bevriend is om het zo maar te zeggen
Waarvan een 'roedel' van 2 dwergpinchers en een dobermann, die hem als pup meteen geaccepteerd hebben (dobermann is nogal moeilijk, maar Sproet is zijn 'pup' die mag alles!).
Gewoon weg fijn als wij ze tegenkomen, want dan is meneer helemaal in z'n element! Vanmiddag liepen wij dus weer samen een rondje (zo'n half uur is dat rondje, meestal lopen hem dan 2 keer en anders lopen we altijd nog een ander stuk). Er loopt aan de ene kant een geasfalteerd 'fietspad', de andere helft bestaat uit een leuk, smal grind/zandpad -> wandelpad.
Terwijl wij halverwege het grindpad zijn, horen wij ineens iets achter ons vandaan komen. 2 pubermeisjes in keiharde galop op shetlandpony's over het pad heen. Uiteraard niet langzamer gaan of zelfs even stoppen, maar gewoon op ons af galopperen (er was duidelijk geen rem)
Wij gaan als een speer aan de kant, evenals de honden. Maar mijn kleine opdonder is bang, rent keihard naar het 'einde' van het pad. 10 meter daarvoor kwamen de meiden eindelijk tot stilstand.
Ik blijf rustig, roep mijn kleine man. Maar nee, er gaat nog een scheut van angst door hem heen. Ik zie hem springen. Nee hè?! Denk ik bij mijzelf. Er zit namelijk een smalle sloot, met een enorm steile wand aan 2 kanten. Zelfs een mens zou moeite hebben met eruit komen, dus laat staan hij.
Hij was zo'n 25m bij mij vandaan, ik ren voor zijn leven want ja..!
Bedenk je maar eens zo'n hummel van 8 maanden, net iets kleiner dan een gemiddelde Jack Russell. Heeft nog nooit gezwommen, voor hetzelfde geldt lukt het hem niet. Wat dan?! Van alles gaat er door je gedachten heen..
Op het einde stond toevallig een andere bekende 'buurvrouw' met haar 2 franse bulldogs, die het hele gedoe heeft zien gebeuren. Zij vertelde zodra ik aangerend kwam, dat die kleine van mij de sloot in is gesprongen (NEE HE?!!). Maar dat hij eruit was, en op het moment dat ze het zegt zie ik hem al minstens 75m verder rennen langs de flats daar. Richting huis dacht ik; gelukkig maar!
Meneer was duidelijk in paniek, stond daar op het gras te blaffen als een idioot. Zo bang als een wezel.
Eindelijk was ik bij hem in de buurt, nog een meter of 5. Ik vertel een "buurman" die aangesprint kwam wat er gebeurd was in het kort (hij is de eigenaar van de andere 3 en kwam toevallig net aan, zijn vrouw liep namelijk buiten met de honden. Maar hij zag Sproet alleen staan en blaffen.)
En jahoor, terwijl ik Sproet probeer te roepen vanaf de plaats waar ik stond en hij bleef stevig staan op z'n plek, stijf van angst.
Geen idee wat hem bezielde, maar hij was weer bang. Steekt zo de straat over (gelukkig geen drukke weg/straat), ik zie hem rennen en denk; nee, als dat maar goed gaat

We hoorden iets piepen, alsof het autobanden waren die ineens remden. Maar thank god, het is waarschijnlijk Sproet zelf geweest in zijn paniek

Meneer stond thuis voor de deur, staart tussen zijn benen. Zeiknat (in mijn gedachtengang betwijfelde ik nog of die buurvrouw gelijk had over het feit dat hij in de sloot beland was, want hoe zou hij er ooit uit moeten zijn geklommen? Dus ik vond dat het niet gebeurd had kunnen zijn, tja je gaat jezelf toch aanpraten dat het allemaal niet zo is
).Jeeetje, echt. Ik hoop dat die pubermeiden ervan geschrokken zijn, er uberhaupt iets van meegekregen hebben (zal best wel, want de "buurvrouw" heeft ze gelijk gewaarschuwd zei ze later). En dat ze beseffen wat voor een trauma deze kleine heeft opgelopen.
Terwijl het de laatste tijd perfect ging na een eerder voorval waarbij hij achterna is gezeten door hazewindhonden. Hij was eindelijk minder/bijna niet meer bang, had genoeg vertrouwen in mijn oordeel.
(na dat eerdere voorval werd hij namelijk wat banger van grote honden & rende dan altijd een stukje richting huis. Maar de laatste maanden kwam hij als hij bang was eindelijk bij mij staan, i.p.v. wegrennen..)
Nu wordt het weer vanaf voren af aan beginnen, meneer was duidelijk oplettender daarnet en dat wordt dus goed uit mijn doppen kijken met loslopen, kijken of er niet weer iets groots op hem af komt donderen & hem geruststellen en zijn vertrouwen weer winnen...
Allemaal omdat 2 pubers zonodig op een pad moesten galopperen, waar zij helemaal niet mogen komen..

(om nog maar niet te praten over het feit dat hij misschien wel kon verzuipen in de sloot, of aangereden kon worden door een auto...
)Mocht ik ze nog een keer tegen komen zal ik ze er zeker nog op aanspreken, maar ik gok dat ze voorlopig niet meer deze kant op komen.

Dus je zult je hond op een moment toch echt op vreemde plaatsen los moeten laten om te 'trainen'.