Geplaatst Klopgeest zul je zeggen? Ja, dat is onze zwart-witte vriend op oranje poten en met dito snavel. Om de een of andere reden onduidelijke reden heeft hij onze gespiegelde toren uitgeroepen tot staatsvijand. De toren ligt duidelijk in zijn territorium en in de gespiegelde ramen ziet hij zijn te bestrijden evenbeeld.
Leuk en grappig zou je zeggen, maar ik schat dat we hier al het zesde jaar mee ingaan. Niemand weet het eigenlijk precies, maar zo lang als ik hier werk komt hij dagelijks, meerdere keren per dag en vecht hij zich suf. Dat dat ding nog geen hoofdpijn heeft snap ik echt niet.
Met onze gespiegelde toren bedoel ik het trappenhuis van ons kantoor, die net iets boven het dak van de tweede verdieping uitsteekt. De klopgeest loopt driftig heen en weer, luid tikkend op het raam en om de 4 a 5 tikken vliegt hij het raam aan. Zoals ik al zei, meerdere keren per dag, uren achtereen. * zucht eens diep *
We hebben al van alles geprobeerd. We hebben krimpfolie voor het raam gespannen. Natuurlijk waaide dat snel weg, maar dat was maar goed ook, want met die folie voor het raam boven ging hij hier beneden verder. Hij was daar in het weekend al mee gestart, dus toen ik op maandagochtend op mijn werk kwam lag de hele stoep vol met vogelschijt. Fijn!
Bij een volgende poging die maandagochtend van de klopgeest om zijn tikken beneden voort te zetten, sloop ik van binnen naar hem toe (aan de andere kant van het raam ziet hij me niet omdat er dus spiegelfolie op de ramen zit) en eenmaal vlak voor hem gaf ik een bons op het raam. Luid protesterend vloog hij weg (hevig beledigd) om de poging daarna extra heftig toe te slaan en wraak zo te nemen. Tja, je bent dominant of je bent het niet en deze vogel was zeker niet van plan om de indringer in zijn territorium te laten.
Terwijl een collega hard werkte aan een model van zwart-wit plastic, met ook mooie oranje poten en snavel, belde ik eens naar de dierenambulance. Ik vertelde de mevrouw over de overlast van onze gevederde klopgeest. De mevrouw aan de andere kant dacht waarschijnlijk dat er een grap met haar uitgehaald werd, want erg serieus nam ze de klacht niet. “Langskomen om hem te vangen? Ik zou niet weten waarom.” Toen ik uit wanhoop begon over een schot hagel, maakte ze me duidelijk dat deze vogel, de scholekster een beschermde vogel is en ik dan dus een strafbaar feit zou plegen. Neerschieten waren we toch al niet echt van plan, maar de klopgeest veranderde zo onderhand toch wel in een plaaggeest, dus de wanhoop waren we ondertussen wel nabij.
Het plastic modelletje was een idee nadat iemand opperde een opgezette meeuw op het dak te zetten. Een collega had deze van zijn opa had geërfd, maar hij mag hem thuis niet bewaren van zijn vrouw. Die opgezette meeuw zou de scholekster vast niet heel laten en dat vond de collega in kwestie wel zonde, dus toen werd het plastic modelletje vervaardigd. Deze werd buiten achter het pand opgesteld (waar het setje zijn nest bouwt), maar daar trapte de scholekster niet in. Nee, hij ging vrolijk verder met het bevechten van de ramen.
Dus toch naar weer wat ramen afdekken en de vogel beneden wegjagen. Ondertussen het internet afspeuren. oliebol, het is niet zo dat we er met een paar jaar af zijn, zo´n vogel kan ver in de 20 worden. Geduld is een schone zaak, maar zoveel? Vangen en uitzetten gaat ook niet werken, zo leerde ik van Google, want ze trekken hele continenten over. Dus een enkeltje Amerika voor deze vogel, nee, ik weet zeker dat hij de weg naar onze toren terug zal vinden. Oh nee, hij vond weer een andere plek om te tikken. En helaas precies zo dat zijn bips boven onze voordeur uitsteekt. Je raad het wel, de hele voordeur en de gehele deurklink onder de schijt. Dan heb ik hem liever weer op het dak….
De afgelopen lente en zomerseizoen heb ik (niet lachen) doorgebracht met een lange kunststof buis in mijn hand op een stoel in het trappenhuis om terug te tikken. Dus zodra ik hem weer hoorde, naar boven rennen, kijken waar hij precies zit, stoel en buis pakken en dan een welgemikte ros op het raam geven. Dan vloog hij onder zeer luid protest beledigd weg en hield een tijdje op met tikken. Toch bleef hij komen. En na een tijdje schrok hij niet meer van de tik op het raam of liep hij direct om op een ander plekje zijn stelling in te nemen.
Toch nog maar eens wat speuren op het internet naar bedrijven die dierplagen aanpakken. Maar niemand weet raad met een scholekster. “Het komt ook nooit voor dat we daar een klacht over krijgen, mevrouw. En bovendien is deze vogel beschermd.” Dat wist ik al. Maar ik wil hem ook niet dood, hij moet alleen weg. Een andere hobby voor deze vogel zoeken, weet ik het, dat is jullie specialisatie toch? Helaas. Eén bedrijf verwees me naar de website van een collega plagenbestrijdersbedrijf. Het was het bedrijf van “de mus” die zouden wellicht wel raad weten met onze scholekster. Dat bedrijf heb ik maar niet gebeld, want dan weet ik hoe onze kloppende plaaggeest eindigt.
Nu is helaas de lente weer in aantocht (was altijd iets om naar uit te kijken) en heeft onze vriend zijn getik weer hervat. Tot ons aller wanhoop.
Wie heeft voor ons de gouden tip?
Kan me voorstellen dat jullie er helemaal GEK van worden. Succes! 
. Ik zou op de loer gaan liggen met een proppenschieter, misschien leert hij het dan wel af. 
