We hebben een afspraak gemaakt met een fokker hier in de buurt, om de volwassen dieren te gaan bekijken en van hem ook meer informatie betreft het ras te verkrijgen. Deze fokker had op zijn website wel vermeld staan dat hij nog enkele grijze pups beschikbaar had, maar daarvan was 1 ouder geen HD-A hond (onze eis was beide ouders HD-A)en mijn man vind de blauwe kleurslag niet zo mooi, al hadden we wel besloten dat kleur maar een detail is en niet doorslaggevend zou zijn.
Als ik deze foto weer zie... pfff... wat een mooi dinkie he?!

Bij de fokker thuis zagen we prachtige dieren waarbij het karakter, maar ook de beweging en atletisch vermogen mij versteld deed staan! Wauw! Dit kon echt nog wel eens "mijn ras" worden!!

Na het zien van de volwassen dieren en een kopje thee, zijn we door John van Campo Di Cavallo ook langs de puppies geleid. En zo kwamen we Cane tegen. De pups mochten er even lekker uit en al wandelend om het terrein met hun viel ik al als een blok voor een bepaald zwart pupje. Ik had al even met hem zitten knuffelen
, maar had ook al streng gezegd tegen mezelf, niet doen, deze pups zijn vast al vergeven!Pas heel wat minuten en onderwerpen later durfde ik het tóch te vragen. "Zijn er van die zwarte pups ook nog beschikbaar?"En het antwoord was dus JA! Maar niet het teefje... Laat "mijn" pupje nou een reutje geweest zijn!

Nóg veel later, weer aan de thee binnen en zonder de pups, vroeg ik de fokker meer te vertellen over HD in het ras. Terwijl hij uitgebreid antwoord gaf, pakte hij uit een map ook een stamboom papier om als voorbeeld te dienen voor zijn verhaal. Wat bleek? Dit was het stamboom van de zwarte pupjes!!
Toen hoorde ik even niet zoveel meer van zijn verhaal
, want ik bleef maar staren naar het papier
Zoveel generaties HD-A! Wauw!
Dát en het feit dat ik, érg onder de indruk was van John's fokkers-visie zorgden ervoor dat ik toch het lef had te vragen wat de pup waar ik voor gevallen was zou kosten, denkende dat hij dan wel vast 2 keer zoveel zou zijn als de norm.

Maar nee! Prijs was hetzelfde als bij anderen en voor ons ook een bedrag waar we al op rekenden!
Niks stond me nog in de weg om "mijn pup" te nemen/kopen/hebben/houden!
En nu ligt ie gewoon náást me!!

Onze aller eerste Cane Corso! En wat voor eentje... zucht... I'm so in love!

Mag ik voorstellen... Campo Di Cavallo Cane:

Wat een snoepie he? Hij is al heel attent en ziet alles! Hier zag ie een kip aan de andere kant van het hek:


Haley, onze staande, weet nog niet helemaal wat ze van hem vind, maar toch hebben ze al een paar keer een beetje gespeeld en kijk ze hier zo leuk samen..

Binnen keek hij al tegen haar op

We hebben de mazzel gehad dat we ook zijn prachtige papa Zidane mochten ontmoeten!
Mijn man viel als een blok voor hem en Zidane was ontzettend lief!!

Prachtige reu is hij toch! Maar niet alleen dat, we spraken zijn baasjes en die waren vol lof en liefde!

Wat een beweging!

Zijn mama, Lena, hebben we niet gezien, maar wel zijn oma, moeders moeder! Dat was ook erg fijn en bijzonder!
Hier wel een kiekje van zijn mooie mama:

Cane voelt zich al lekker thuis!



