Rostie( niet echt een originele naam) was mijn poesje waartegen ik alles kon vertellen!
Ik had met hem zo'n goede band, en ik had hem ook zien geboren worden.
Rostie had ik gekregen omdat ik eigenlijk een hondje wilde maar dat mocht niet, dus kreeg ik een katje die ik dan opleerde zoals een hondje
.Rostie kon al "zit" en "lig" en "naar je mand" xD nu was ik aan het leren voor "rollen" het begon al aardig te lukken!!
Ik heb zoveel goede momenten beleeft en daar trek ik mij ook aan op, hij heeft een goed leventje met mij gehad en ik ABSOLUUT met hem.
Het verschrikkelijkste vond ik toen ik hem daar zag liggen...
Hij was al 2dagen niet naar huis geweest, wat heel abnormaal voor hem was, en toen ik hem was gaan zoeken zag ik hem daar in op het bevroren water liggen op het einde van onze straat, keihard was hij...
Ik ben toen gewoon hysterisch gaan rond lopen en maar huilen... Gelukkig kon ik troost vinden bij een vriendin die juist bij me logeerde... Hij had geen breuken van aanrijding, wondes,... NIETS.
Misschien is hij in het water gevallen, maar daar denk ik niet aan want wat een verschrikkelijke dood!!
Vorige week hebben we hem begraven en nu probeer ik op die manier een laatste eer aan hem te geven...
Misschien denken jullie: "Wat een gedoe voor een kat" maar hij was meer dan dat, nu ik s'avonds van school komen voel ik mij zo leeg en weet ik niet wat doen omdat ik dan meestal met rostie speelde maar dat lukt nu niet meer...
Ik herinner mijn nog de dag voor hij verdween, dan hebben we nog samen filmpjes en foto's gemaakt in de sneeuw echt te gekk!!

Hij was nog maar 4jaar maar een kanjer van een vriend!!!
http://www.youtube.com/watch?v=NEGNTsCRaMw


