Ik draag dit soort instellingen altijd een warm hart toe maar ben nu toch eigenlijk wel erg aan het twijfelen gebracht over de manier van werken door persoonlijke ervaringen.
Hieronder wat voorbeelden die mij aan het twijfelen hebben gebracht.
Een vriendin heeft haar hond met pijn in haar hart moeten wegdoen en verleden week naar het asiel gebracht. Hij staat nu op de site maar met een verschikkelijke bange foto, ik schrok me echt dood en dacht dat gaat helemaal niet goed met die hond.

Zou ook niet met katten kunnen volgens de site, terwijl ie bij mij tijdens een weekje logeren met 2 katten zat en dat ging super. Bleek dat ze bij het brengen van de hond niets gevraagd werd en dat ze ook niet in de gelegenheid was om haar verhaal zelf te doen.
Juist achtergrond info bij een hond van 64 kilo lijkt me erg belangrijk.
Ben maar even gaan bellen en blijkt na een paar wen-dagen goed te gaan met hem maar mevrouw van het asiel vond het een normale foto. Pardon!
Mijn zusje heeft retreiver uit asiel gehaald, ze konden eigenlijk niets vertellen over het karakter van de hond. Zus had een baby maar ze wisten eigenlijk niet of dat wel goed zou gaan. Nou heeft mijn zusje zelf in een kennel gewerkt dus dufde dat wel aan de hond inschattend maar eigenlijk heel gek dat ze een hond toch zo maar meegeven.
18 jaar geleden heb ik een kat uit het dierenasiel gehaald. Ik was op zoek naar een vrouwtje en die had ik ook gevonden.
Tenminste dat dacht ik, net thuisgekomen werd ik gebeld door het asiel. Pronto bleek pronto niet te zijn maar Pepijn. En de naam zegt het al, een mannetje. Ze hadden ze door elkaar gehaald.
Wij nog terug want dachten dat ze verkeede kat in het kooitje hadden gedaan maar ze hadden zich van het begin vergist.
Dus verkeerd info gedrag en geslacht meegekregen.
Gelukkig ging het toch goed met mijn ander kater en Peppie woon nu al weer 18 jaar bij mij.



Sommigen, vaak als ze wat bangig zijn willen niet leuk op de foto, dan moet je het doen met de foto die je hebt
