Jij was het lichtpuntje in mijn leven, mijn vriendin, mijn kind, mijn alles...
We sliepen samen, aten samen, leefden samen, je ging overal mee naar toe. Je was altijd vrolijk en vaak ook wel druk en iedereen vond je lief en jij vond iedereen lief. Maar van allemaal vond je mij de liefste,
ja je was echt mijn meisje. Met je mooie blauwe ogen en die oren die hoorde te hangen maar toch rechtopstonden. Je constante gekrab wat me gek maakte... maarja je had gewoon jeuk, we waren nog op zoek naar waar je alergisch voor was.
En als je loops zou worden wat eigenlijk in feb zou moeten zouden we een nestje fokken. En dan zouden er nog meer van die wonderbolletjes zoals jij bij ons thuis lopen.
Waarom je nu ineens de straat op rende zal niemand weten, je had dit nog nooit gedaan en nu ineens wel. Die auto kon niet uitwijken en toen hoorde ik jou angstige pijnlijke gejank. Ik zag je niet, want je lag in de sloot en ik rende naar je toe. Ik heb je in mijn armen gehouden, en je gaf me nog een afscheid groet, je draaide je op je rug, onze speciale knuffel, zodat ik je buikje kon aaien, en je kwispelde, toen draaide je terug en kon niet meer ademen, ik zag hoe het leven uit je ogen trok en toen.... toen was je er niet meer...
vanaf het ongeluk tot nu... blijf ik het constant zien, over en over sterf je weer in mijn armen.
dit was een zware dag... je hebt een mooi leven gehad... maar zo kort... veel te kort.
ik ga je vreselijk missen, mijn meisje mijn kind. Ik hou van je, zo vreselijk veel.
Er zijn nog zoveel vragen, waarom rende je de weg op? Heb je pijn gehad? Als ik je meteen in de auto had gelegd en naar de DA had gecrossd ipv van op een spoed DA te wachten, had je dan nog geleefd? De DA zei dat ze niet veel meer kon doen... maar toch... Och mijn meisje toch... ik had samen oud willen worden, en weet dat jij dit ook wilde.
Ik zou zo graag willen weten of je veilig bent nu, op een vredige plaats en of je de weg naar huis kunt vinden als het nodig is.
Je graf is op een mooie plaats, je deken, halsband en favorite speeltje liggen er boven op. Zo heb je het niet koud en ben je niet alleen.
RIP KADY mijn hartendief
http://www.mijnalbum.nl/Foto-LMVFD64R.jpg
http://www.mijnalbum.nl/Foto-3QAWYD3K.jpg
. 
Ik krijg er de tranen van in mijn ogen.. Onwijs veel sterkte... Wat hield ze van jou en jij van haar, hoe je dit beschrijft.. Succes, sterkte..!!