Geplaatst Nadat we augustus 2009 helaas afscheid hebben moeten nemen van de allerliefste hond ooit (voor ons dan
), onze lieve 10-jarige St. Bernard (foto in profiel). ( Nog steeds moeilijk als ik aan hem denk.. 
)Bleek dat we toch echt iets misten in huis en niet alleen in huis, maar ook je loopje (uitlaten)
Hebben we toch het internet rond gezocht, zonder enige haast. In eerste instantie wilden ik een herplaatser, maar mijn ouders wilden dat liever niet tenzij het nog een jonge hond was zodat we hem nog een beetje konden vormen. Maar toen viel ons oog op Sproet.
Totaal niet wat we zochten, want eigenlijk wilden we na onze St. Bernard 1 maatje kleiner (richting maatje labrador
). Toch even wat heen en weer gemaild over Sproet & ja we gingen toch even kijken.Nja het bleef niet bij kijken natuurlijk, we zagen het schatje spelen, hij kwam meteen bij mij op schoot slapen even later en eigenlijk was ik al verkocht
-kon jullie dit verhaal niet onthouden
Maar jullie zijn vast heel nieuwsgierig naar wat voor een hondje het is
Meet Sproet:
Dwergteckel × Griffon Bruxellois, oftewel een ongelukje
Op deze foto +/- 11 weken.Enorm sociaal hondje, de grootste eigenwijs ooit, blijft z'n grenzen proberen te verleggen & een jacht instinct! Oftewel erg veel raseigen kenmerken die hij geerfd heeft.
Inmiddels al een stukje hoger op z'n pootjes & hij kijkt al veel wijzer uit z'n oogjes. Foto hierboven was hij +/- 5 maanden, met wilde oren hihi.
Maar nu ons probleem!
Meneer deed er al iets langer over om zindelijk te worden (daar was hij al krantzindelijk zeiden ze, maar eenmaal hier thuis bleek hij de krant toch echt niet interessant te vinden & liever gewoon z'n plasje te laten lopen op een plek waar niet uitmaakt.)
Wij om de 2 uur naar buiten in het begin en dat ging hartstikke goed.
Toen kwam de sneeuw ineens naar beneden storten en meneer kon toen al om de 3 uur naar buiten, met heel af en toe nog een ongelukje in huis. Al kregen wij de waarschuwing van o.a. de DA dat hij sneller vatbaar zou zijn voor blaasontsteking (buik laag bij de grond) & dat we daar mee op moesten passen.
Eenmaal met de sneeuw begon dat ongelukje wat vaker voor te komen, er waren geen tekenen van blaasontsteking en we dachten misschien toch een klein koudje op z'n blaas misschien daarom?
Toen eind januari ging het helemaal goed, we hebben een behoorlijke regelmaat met uitlaten (nog 2 à 3 keer in de week een klein ongelukje).
Maar nu is het wel heel bizar, de sneeuw is weg. Meneer heeft het gister weten te presteren om 3 keer (op 1 dag!) binnenshuis te plassen en daarnaast vroeg hij ook al eerder om naar buiten te gaan dan het regelmaat, dus hij is ook nog een 2 keer meer naar buiten geweest. (Dagen hiervoor had hij ook ong. 1 keer per dag een plasje).
We zijn ondertussen een beetje radeloos
Hoe krijgen we die laatste plasjes afgeleerd? Gister was dan wel heel bizar met 3 keer op een dag, dat komt eigenlijk nooit voor. Maar laatste we(e)k(en) had hij dus ong. 1 plasje per dag binnenshuis (verschillende tijden, als het regelmatig had geweest had ik natuurlijk een extra uitlaatbeurt om een bepaalde tijd kunnen 'plannen'). Meneer geeft het ook wel redelijk aan wanneer hij naar buiten wilt namelijk! Maar het lijkt wel alsof hij het zo wel goed/makkelijk vind, om zo af en toe eens in huis te plassen.
Daarnaast doet hij het altijd in de keuken (= 'afgelegen', meestal betrappen we hem ook niet op het moment zelf..). Toevallig begint hij sinds eergister ook met z'n pootje omhoog te plassen en meerdere keren te plassen (markeren) i.p.v. 1 keer per uitlaatbeurt (zou dat er iets mee te maken hebben? misschien territorium in huis afzetten?
)Oftewel hebben jullie hier een theorie over/tips/oplossing voor?
Alvast heel erg bedankt voor jullie reacties!
Ik houd hem in de gaten 
Maar dat is schijn, want het is echt een eigenwijs! Al weet hij bij 'vreemden' de schijn nog wel goed op te houden, iedereen vind hem lief en schattig. Ze moesten eens weten wat een boef het is 
