Epilepsie bij hond (eetlust na aanval)
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Pagina 1 van de 1
- daantjuhhh
-
- Berichten: 28731
- Geregistreerd: 23-11-04
- Woonplaats: The Netherlands
Epilepsie bij hond (eetlust na aanval)
Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-10 16:45
Mijn oude Goldenretriever voeld zich overduidelijk niet lekker.
Ik was vanmiddag lekker aan het leren en keek over mijn schermpje en zag de hond met z'n kop nee schudden.
Hij ging de hele tijd van links naar rechts..
En ik kreeg geen reactie van der.
Vervolgens stond ze moeilijk op liep halverwege de kamer in en stond daar vreemd voor zich te staren.
Toen moest ze overgeven.
Toen ging ze liggen en trilde nog wat na.
Toen heb ik de DA gebeld en Tosca in de benen geholpen (wat heel moeilijk ging)
Ze kwam buiten en werd weer helemaal happy en zich zelf.
In de auto was ze heel normaal, ook bij de DA niks aan de hand.
Lekker levendig en vrolijk.
Wel deed ze een plasje in de behandel kamer (ik kan je met 100% zekerheid vertellen dat de laatste keer dat Tosca ergens binnen plaste ze 3 mnd oud was)
DA vond uiteraard medicijnen voorbarig, ze wist het ook niet met zekerheid te vertellen, maar aan mijn verhaal dacht ze aan een lichte epilepsie aanval.
Wel waren de ogen van Tosca nog wat zoekende (van links naar rechts)
Nu is Tosca echt de grootste eter die je maar kan vinden.
Ze steelt zelfs rauwe aardappelen als ze de kans krijgt.
En nu? ze wil helemaal niks eten.
Ik heb altijd gezegt: Als Tossie niet wil eten, dan is het of enorm verdorven of ze is echt goed ziek.
Nu vroeg ik mij af of er hier mensen zijn die misschien ervaring hebben met epilepsie en eetlust?
- Sassieja
-
- Berichten: 4840
- Geregistreerd: 26-11-03
- Woonplaats: Schagen
Geplaatst: 03-02-10 19:16
Ze zien na een aanval meestal wel weer goed, maar het vergt veel energie.
Als ze morgen niet beter is, moet je even contact opnemen.
Overigens, medicijnen worden pas voorgeschreven als het vaker gebeurd.
- daantjuhhh
-
- Berichten: 28731
- Geregistreerd: 23-11-04
- Woonplaats: The Netherlands
Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-10 20:28
Ja, dat het veel energie koste zei ze al, maar omdat ze bij de DA helemaal vrolijk rond huppelde, dacht ik dat ze zich alweer een beetje beter voelde.
Het is vanmiddag rond 1 uur gebeurt.
Nadat we thuis kwamen van de DA is ze gaan slapen en nu pas is ze weer een beetje op de been.
Ze wil nu ook wel weer wat eten gelukkig (Tossie leeft ongeveer voor eten) dus als ze dat niet doet dan is ze echt enorm van slag.
Bedankt voor de info.
P.S. Tosca is nu bijna 14 jaar, en is slecht ziend en doof aan het worden.
- kimmie261
-
- Berichten: 19737
- Geregistreerd: 30-03-04
- Woonplaats: duitsland
Re: Epilepsie bij hond (eetlust na aanval)
Geplaatst: 03-02-10 22:36
ik heb helaas/gelukkig maar heel kort kennis gemaakt met epilepsie en vond het zo vreselijk voor de hond,maar die van mij ging echt helemaal in een kramp (mocht ze dat krijgen,schrik niet,ze gaan er niet aan dood,maar het ziet er echt heel naar uit)...
alfa at wel die andere dagen gewoon maar wel met minder trek...
ik hoop dat ze het niet vaker of erger gaat krijgen,maar dit soort dingen op oudere leeftijd,ik hou mijn hart vast....
- daantjuhhh
-
- Berichten: 28731
- Geregistreerd: 23-11-04
- Woonplaats: The Netherlands
Re: Epilepsie bij hond (eetlust na aanval)
Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-10 22:57
Haar ogen gingen bij de DA nog steeds van links naar rechts.
Ook had ze grote puppilen.
Ja, na het lezen van jou verhaal had ik ook zoiets van slik!!
Ik hoop niet die kant op te gaan.
Ze is nu rustig, maar ik hou der wel strak in de gaten.
Gelukkig heb ik morgen alleen examen en ben ik de rest van de dag vrij.
Die aanvallen waar jij het over hebt.
Ik ben heel bang om dan in paniek te raken, ook al weet ik dat ze daar niet dood aan gaan.
Gelukkig heb ik mij al een beetje ingelezen.
Tja, ik ben wel bang om de kant van het inslapen heen te gaan.
Ik bedoel, ze krijgt steeds meer ouderdoms kwaaltjes en ze ook al 14 jaar, dus het zal vast geen jaren meer duren.
Ik maak mij nu al zorgen om de stomste dingen, bijvoorbeeld:
De grond is bevroren, als ze dood gaat komt ze in de tuin.
Hoe moet dat als het vriest?
enz enz....
- kimmie261
-
- Berichten: 19737
- Geregistreerd: 30-03-04
- Woonplaats: duitsland
Re: Epilepsie bij hond (eetlust na aanval)
Geplaatst: 03-02-10 23:05
en je schrikt echt bij zo'n aanval,probeer als ze dat krijgt niet in paniek te raken,maar zorg wel dat haar luchtwegen vrij liggen,zodat ze kan ademhalen,ze komen vanzelf weer bij,maar tis echt...
zeker bij zo'n oudje,zo zielig...en ja wij begraven ook,dus dat probleem hadden wij ook,wat nu?
we hebben besloten om alfa te laten cremeren,en zijn as strakjes bij de andere honden te begraven,zo is hij toch bij ons,en blijft hij bij ons...
- daantjuhhh
-
- Berichten: 28731
- Geregistreerd: 23-11-04
- Woonplaats: The Netherlands
Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-10 23:11
kimmie261 schreef:ja nystagmus heet dat,dat is een bijeffect van epilepsie,de laatste aanval had alfa ook nystagmus...
en je schrikt echt bij zo'n aanval,probeer als ze dat krijgt niet in paniek te raken,maar zorg wel dat haar luchtwegen vrij liggen,zodat ze kan ademhalen,ze komen vanzelf weer bij,maar tis echt...
en ja wij begraven ook,dus dat probleem hadden wij ook,wat nu?
we hebben besloten om alfa te laten cremeren,en zijn as strakjes bij de andere honden te begraven,zo is hij toch bij ons,en blijft hij bij ons...
Ja precies... ik moet gewoon kalm blijven.
Cremeren is inderdaad ook een oplossing.
Hoe gaat het nu bij jullie dan?
En de andere honden, hebben die iets door?
Missen zij Alfa?
- kimmie261
-
- Berichten: 19737
- Geregistreerd: 30-03-04
- Woonplaats: duitsland
Re: Epilepsie bij hond (eetlust na aanval)
Geplaatst: 03-02-10 23:17
de honden hebben wel erg aan ons gesnuffeld toen we thuis kwamen maar hebben alfa niet gezocht...
- rooz_89
- Berichten: 1002
- Geregistreerd: 24-05-06
- Woonplaats: Hilversum
Geplaatst: 03-02-10 23:18
Die van mij eet gewoon goed zowel voor als na een aanval, zoals al eerder genoemd is ook deze na een aanval even doodmoe maar dat lijkt me logisch.
Zo'n 10 min na een aanval is ze dan wel weer klaar voor een goede wandeling trouwens, verder klinkt jouw verhaal mij niet echt in de oren als epilepsie in elk geval niet zoals onze het heeft....
Hier duurt een aanval zo'n 10 min, ze heeft dus geen controle over alle spieren en sparteld dus wild met haar benen en nja... spant al der spieren af en aan. Het lijkt dan echt alsof ze een hartaanval heeft o.i.d.
Na zon 10 min. reageert ze weer op haar naam en bekende woorden/stem, daarna dus meestal even 10 minuten bijkomen of gewoon lekker een uur slapen als ze niet meer uit hoeft.Laat maar weten als je specifieke vragen hebt over wat je hond deed en nja.. k weet niet..
Ik herken zelf dus niet het eten in combinatie hierbij, onze hond eet alles wat je voor der neus opgooit en is na een aanval ook weer gewoon zichzelf maar dan wat rustiger omdat ze er dus een goede work-out op heeft zitten.
Onze hond heeft het al sinds dat ze 1 was en op de een of andere manier merk ik het altijd of denk ik er altijd aan op de dag dat ze een aanval krijgt, ze komt dan vaak ook naar ons toe wanneer ze voelt dat het gaat beginnen waardoor wij gelijk weten hoelaat het is
Onze dierenarts heeft trouwens wel gezegt, en daar zijn wij ook van overtuigd in dit geval, dat onze hond niet oud zal worden... het kost een hoop energie maar ze is er ook heel onzeker door geworden. Een aanval kost een hoop extra hartslagen ( zo logisch bekijk ik het dan altijd) en dus een hoop tijd van der totale leventje.
Ze heeft 1 keer per maand een aanval, af en toe schuift het wat maar meestal kunnen we wel een week aanwijzen waarin het waarschijnlijk weer moet komen. Ze krijgt geen medicatie hiervoor, hiervoor heeft ze het te weinig en de medicijnen kunnen geloof ik ook weer bijwerkingen hebben e.d.
Succes ermee en ik hoor het wel als ik je kan helpen bij beantwoorden van vragen over hoe het er hier aan toe gaat.
- kimmie261
-
- Berichten: 19737
- Geregistreerd: 30-03-04
- Woonplaats: duitsland
Re: Epilepsie bij hond (eetlust na aanval)
Geplaatst: 03-02-10 23:27
hier heb je misschien wat aan
- rooz_89
- Berichten: 1002
- Geregistreerd: 24-05-06
- Woonplaats: Hilversum
Geplaatst: 03-02-10 23:30
daantjuhhh schreef:Ja dat verkrampen heeft ze niet gehad, maar ze was wel compleet van de wereld en haar ogen en hoofd gingen enorm heen er weer.
Haar ogen gingen bij de DA nog steeds van links naar rechts.
Ook had ze grote puppilen.
Ja, na het lezen van jou verhaal had ik ook zoiets van slik!!
Ik hoop niet die kant op te gaan.
Ze is nu rustig, maar ik hou der wel strak in de gaten.
Gelukkig heb ik morgen alleen examen en ben ik de rest van de dag vrij.
Die aanvallen waar jij het over hebt.
Ik ben heel bang om dan in paniek te raken, ook al weet ik dat ze daar niet dood aan gaan.
Gelukkig heb ik mij al een beetje ingelezen.
Tja, ik ben wel bang om de kant van het inslapen heen te gaan.
Ik bedoel, ze krijgt steeds meer ouderdoms kwaaltjes en ze ook al 14 jaar, dus het zal vast geen jaren meer duren.
Ik maak mij nu al zorgen om de stomste dingen, bijvoorbeeld:
De grond is bevroren, als ze dood gaat komt ze in de tuin.
Hoe moet dat als het vriest?
enz enz....
Ik heb dus inmiddels tig keer bij mn hond gezeten tijdens een aanval... misschien heb je er wat aan;
- verplaats de hond niet, dit brengt hem nog meer in verwarring wanneer hij weer aan het bijkomen is naar de bewoonde wereld ( schijnt, ik doe het maar braaf)
- niet teveel namen noemen, het is echt een storing in de hersenen en het schijnt dan weer half af te leiden ofzo... ik doe altijd kriebele tussen der voorbenen dat doe ik vaak ook als ze gewoon in der mand ligt en vind ze erg fijn... op die manier weet ze ( denk ik dan) af en toe als ze weer een signaal krijgt dat ik het ben en ik praat gewoon gezellig tegen haar dat ze het goed doet enzo
- ik hou haar altijd dus met 1 hand tussen voorbenen ook een beetje tegen qua bewegingen ( dat ze niet de hele kamer door gaat doordat die poten zo schrapen enzo) en dan zit ik met op de grond met 1 been tegen haar ruggetje... zo blijft ze een beetje op dezelfde plek en kan ze zich niet openhalen aan voorwerpen in de ruimte.
- nee ze gaat niet dood... ( hoop ik dan altijd maar
), rustig erbij gaan zitten en lekker kletsen e.d. evt. vast snel iemand de mand laten pakken zodat je die tegen iets aan kan leggen waar ze tegenaan stoot ofzo.Het is heel sneu als je diertje het heeft maar zie ook in hoeveel mooie momenten het nog heeft, wij vinden het erg jammer dat ze dus niet oud zal worden en elke maand weer in de onzekerheid komt over der eigen lichaam en aangewezen is op haar omgeving en ons maar ze sterkt snel weer aan en de onzekerheid is er alleen net voor de aanval. ( je ziet haar dan echt smeken om hulp, soms wilt ze zelfs nog een trap oplopen om maar bij iemand te komen)
- daantjuhhh
-
- Berichten: 28731
- Geregistreerd: 23-11-04
- Woonplaats: The Netherlands
Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-10 23:31
kimmie261 schreef:
Ja, die had ik inderdaad al gelezen.
Heel erg nuttig zeker.
Als ze wel een aanval gehad heeft dan ga ik uit dat het de partiele aanval is geweest.
Zij beschrijven dat met het happen naar een vlieg, knipogen, enz..
En dat zal bij haar dan met haar hoofd zijn geweest denk ik.
Dat heen en weer gaan van links naar rechts.
(ik denk wel een stuk of 30 x heen en weer)
En die ogen die heel lang bleven rollen in der hoofd van links naar rechts.
Of het moet inderdaad iets anders geweest zijn.
Een kleine Tia ofzo??
- daantjuhhh
-
- Berichten: 28731
- Geregistreerd: 23-11-04
- Woonplaats: The Netherlands
Geplaatst door de TopicStarter : 03-02-10 23:33
rooz_89 schreef:daantjuhhh schreef:Ja dat verkrampen heeft ze niet gehad, maar ze was wel compleet van de wereld en haar ogen en hoofd gingen enorm heen er weer.
Haar ogen gingen bij de DA nog steeds van links naar rechts.
Ook had ze grote puppilen.
Ja, na het lezen van jou verhaal had ik ook zoiets van slik!!
Ik hoop niet die kant op te gaan.
Ze is nu rustig, maar ik hou der wel strak in de gaten.
Gelukkig heb ik morgen alleen examen en ben ik de rest van de dag vrij.
Die aanvallen waar jij het over hebt.
Ik ben heel bang om dan in paniek te raken, ook al weet ik dat ze daar niet dood aan gaan.
Gelukkig heb ik mij al een beetje ingelezen.
Tja, ik ben wel bang om de kant van het inslapen heen te gaan.
Ik bedoel, ze krijgt steeds meer ouderdoms kwaaltjes en ze ook al 14 jaar, dus het zal vast geen jaren meer duren.
Ik maak mij nu al zorgen om de stomste dingen, bijvoorbeeld:
De grond is bevroren, als ze dood gaat komt ze in de tuin.
Hoe moet dat als het vriest?
enz enz....
Ik heb dus inmiddels tig keer bij mn hond gezeten tijdens een aanval... misschien heb je er wat aan;
- verplaats de hond niet, dit brengt hem nog meer in verwarring wanneer hij weer aan het bijkomen is naar de bewoonde wereld ( schijnt, ik doe het maar braaf)
- niet teveel namen noemen, het is echt een storing in de hersenen en het schijnt dan weer half af te leiden ofzo... ik doe altijd kriebele tussen der voorbenen dat doe ik vaak ook als ze gewoon in der mand ligt en vind ze erg fijn... op die manier weet ze ( denk ik dan) af en toe als ze weer een signaal krijgt dat ik het ben en ik praat gewoon gezellig tegen haar dat ze het goed doet enzo
- ik hou haar altijd dus met 1 hand tussen voorbenen ook een beetje tegen qua bewegingen ( dat ze niet de hele kamer door gaat doordat die poten zo schrapen enzo) en dan zit ik met op de grond met 1 been tegen haar ruggetje... zo blijft ze een beetje op dezelfde plek en kan ze zich niet openhalen aan voorwerpen in de ruimte.
- nee ze gaat niet dood... ( hoop ik dan altijd maar
Het is heel sneu als je diertje het heeft maar zie ook in hoeveel mooie momenten het nog heeft, wij vinden het erg jammer dat ze dus niet oud zal worden en elke maand weer in de onzekerheid komt over der eigen lichaam en aangewezen is op haar omgeving en ons maar ze sterkt snel weer aan en de onzekerheid is er alleen net voor de aanval. ( je ziet haar dan echt smeken om hulp, soms wilt ze zelfs nog een trap oplopen om maar bij iemand te komen)
Dank je Rooz, dit zijn inderdaad goede tips.
Heb ik zeker wat aan, mocht het weer gebeuren!
Wel sneu hoor, helemaal als ze dan nog zo jong zijn.. pfff.
Gelukkig weet ik dat de mijne wel een gezond, gelukkig, lang leven heeft gehad
Pagina 1 van de 1