Geplaatst We zagen haar op internet, en mijn vader en ik waren gelijk verliefd,
dus vast gemaild, klonk super, dus moeder maar overgehaald en haar opgehaald zaterdag (090110).
Wat een hondje, wauw.
Heerlijk dier, met prachtige ogen. Als pup is ze in Kroatië geboren, waar ze duidelijk werd afgedankt:
In een vuilniszak over een hek gegooid...
Toen hebben Nederlandse mensen haar mee genomen, en bleken na een jaar 'allergisch?', of ze wilden haar niet meer, of hadden geen tijd meer. Kortom, ze moest weg. Ze kwam op marktplaats,
en ging vervolgens naar een opvang & naar een gastgezin. Toen wij hadden gemaild, op woensdag,
zou ze zaterdag weer naar een nieuw gastgezin gaan, aangezien meisje waarbij ze zat een fulltime baan aangeboden kreeg. Er stond in de advertentie dat het een terughoudend, onderdanig en wat angstig hondje was, dus we wilden haar niet nog een keer laten verplaatsen voordat ze hierheen kwam.
Ondanks het alarm dat we beter de weg niet op konden gaan, zijn we van Hoorn (NH) naar Groningen gereden. Toen we haar zagen, wisten we het eigenlijk al: Die gaat mee naar huis. Even rondje gewandeld, wat overlegd, en toen mee genomen.
De onzekerheid lijkt ineens helemaal weg, ze is super vrolijk, altijd blij, en onwijs grappig. Ze brengt een boel gezelligheid in huis wat duidelijk de bedoeling was. Ja, ik denk dat ze zich hier uitstekend vermaakt, wij zijn in ieder geval allemaal gek op haar.
De advertentie foto's:
Toen we in Groningen met haar gingen lopen:
Hier zie je nog duidelijk dat ze onzeker is, en vind het hier beetje een 'iel'hondje, het straalt niet bepaald zelfvertrouwen uit.
Zondag avond thuis:
Yes, I'm totally in love with her!
Gisteren, mijn moeder heeft haar geplukt (handig, moeder die hondentrimster is), en ze straalt zoveel meer hond & zelf vertrouwen uit!
Vito & Oskar;
Jullie worden zeker niet vergeten of vervangen,
alleen de stilte die jullie hebben achtergelaten, is gevuld.
En helaas is er ook slecht nieuws, na het vrolijke welkom van onze nieuwe bewoner Suky.
Namelijk het overlijden van Sjoukje, totaal onverwacht... Sjoukje is een Vlaamse Reus x Lotharinger,
een onwijs lief dier, wat we 1,5 jaar als jonkie met haar broertje hebben opgehaald. Ze was gisteravond ineens kortademig, en hield haar koppie raar omhoog, alsof ze weinig lucht kreeg. Voor ons reden genoeg, die zelfde avond nog naar de DA te gaan. "Onderkoeld.. " Ze was bijna dood, dus gelijk aan het infuus gegaan voor zuurstof oid. Die avond heeft ze binnen gezeten, en helaas toen we vanmorgen beneden kwamen was ze er niet meer...
Rust zacht lieve Sjoukje, wij, en vooral Soof, zullen je onwijs missen meisje!
Slaap zacht, liefje; 150110
Bedankt voor het kijken!
xx Josca
!
. 
