Hier in Duitsland wordt op kerstavond de "bescherung" geviert, oftewel het kerstkind komt en brengt cadeau's.

2 Jaar geleden besloten we om haar te laten dekken. In overleg met de DA om haar wat meer zelfvertrouwen te geven.
Dat dit een discussiepunt is ben ik me van bewust maar daar mag iedereen het zijne van denken.
Tjint is toen röntgenologisch gekeurd op HD en 100% in orde bevonden. Uiteraard is papa ook HD vrij.
Lichamelijk was ze verder ook ok, dus we konden dekken. Helaas waren de 2e loopsheden daarna niet raak.
(we hebben de natuur zijn gang laten gaan en niks gedwongen).
Uiteindelijk was het 3x is scheepsrecht want in oktober lukte het prima.
Tjint werd nauwelijks dikker dus wij waren ervan overtuigd dat het er niet zoveel waren.
De maandag voor kerst was ze officieel 63 dagen drachtig. En aangezien ze niet zo dik was, waren we bang voor een pupje dat zo wel een reus zou kunnen worden dus naar de DA gegaan voor een foto.
Groot was de schok toen de DA terug kwam en ons vertelde dat er 7 in zaten, misschien 8.
Ze zou die nacht moeten bevallen en anders terugkomen.
Ik heb de hele nacht bij haar gewaakt maar helaas de geboorte zette niet door. Terug bij de DA nog geprobeerd weeën op te wekken maar er gebeurde helemaal niks. Besloten tot een keizersnede.
En dat was maar goed ook! De baarmoeder is gescheurd, er zat teveel pup in, en ze is heel veel bloed verloren.
Maar de DA heeft 8 puppies eruit gehaald. Waarvan er diezelfde nacht eentje in mijn handen is overleden.
Kon haar helaas niet redden.
Tjint accepteerde haar kroost gelukkig super goed, voor ons is ze ideaal. Wij kunnen allen, ook de kids en DA de pups bij haar weghalen en weer terug leggen. Maar er hoeft er maar eentje te piepen of ze vliegt laag de werpkist weer in. De andere honden dult ze echter niet in de buurt.

In het begin dus nog aardig groggy, maar de pups liet ze bij zich.
Tjinta is een niet zo'n goede eter, ze eet alleen als ik erbij ben. Heb er nu dus een flinke zorg aan om haar genoeg te laten eten. Daarom voer ik haar snachts ook door. Doordat je zoveel tijd in de werpkist zit leer je de pups snel en goed kennen. Ze hebben allen hun eigen kleur bandje maar die heb ik al niet meer nodig. Echt leuk. Gelukkig heeft de werpkist een vloerverwarming,dus ik word niet koud.
Inmiddels zijn de oogjes open en doen ze pogingen om op de beentjes te gaan staan.






De andere twee honden (reu en teef) zijn toch wel aardig nieuwsgierig. Kyra zou maar wat graag een van de puppies willen kapen en voor zichzelf houden.
Ook de poes in huis is nieuwsgierig en komt regelmatig even buurten. (geloof dat ze de verwarming van de werpkist eigenlijk het leukst vindt
)Tja, dit zijn natuurlijk alleen maar slaapfoto's, ik plaats meer foto's als er actie komt.



