Geplaatst Wij hebben een hele lieve kat, 14 jaar is hij en het is maar een ukkie, geen echte grote stoere kater, hij is zwart en heet Simba en we hebben hem met een aantal weken als weesje uit het asiel gehaald.
Toen hij klein was heeft hij veel gezondheidsproblemen gehad en dat maakte hem tot een aparte kat, geen kat zoals alle andere.
Simba is heel de zomer alleen maar buiten te vinden, komt alleen voor eten naar huis en drinkt uit sloten, bloempotten en gieters. Uit een bakje drinken doet hij niet, op de kattenbak? Doet hij ook niet, nooit gedaan.
In de herfst als het koud begint te worden zien we hem weer, dan komt onze knuffel hele dagen en nachten op de bank liggen, lekker warm slapen en op schoot liggen.
Hij heeft een nierprobleem, dat weten we van hem, hij staat op een speciaal dieet daarvoor maar om hem in de winter toch te laten drinken maken we bakjes water voor hem met een scheutje melk erin, dat drinkt hij de laatste maand elke dag helemaal leeg.
Dus dat is goed nieuws!
Maar nu is Simba de laatste weken flink veranderd, ineens miauwt hij om alles, hij heeft eten gehad en soms ligt er nog een beetje in zijn bakje, hij heeft nog drinken, hij is buiten geweest en hij heeft volop liefde en knuffels gehad.
Hij zeurt nergens om, hij mauwt gewoon om niks...
Dan doe ik uiteindelijk de buitendeur open, draaft hij naar de deur, gaat naar buiten, loopt in een boogje om de deur heen, ik doe hem weer dicht en hij gaat buiten zitten mauwen zodat hij weer naar binnen mag, en zo kunnen we 20 minuten doorgaan: binnen mauw, buiten mauw, binnen mauw, buiten mauw mauw.
Ook wil hij constant op schoot, in onze armen liggen, tussen ons in liggen, om ons heen zijn, achter ons aan lopen, bij ons zijn, kroelen knuffelen kopjes geven, samen zijn...
Wat heeft onze Simba??? We maken ons zorgen om ons ouwetje, hij is nog zo fit als een hoentje maar is hij dit geestelijk nog wel?
Dementie heb ik al onderzocht, hij heeft deze symptomen niet.
